1v
bAd requisitionemcAr-
chiepiscopi Mag-
denburgensisd,1 super re uxoria, Barpto-
lomei Bernardi,
pastoris Ecclesiae
Cembergensis2 Responsio.
b
Eximii Domi-
ni Doctores3, quia ad vos vo-
catuse sum, ad reddendamf
fa-
cti mei rationem, breviter sub-
iiciam,
quae in hac re, mea gsen-
tit conscientiag, et quaeso per
Christianam charitatem, ita
non
sit molestumh, diligenter
audire et cognoscere hanc caussami,
ut egoj
simpli-
citer ack candide proponam.
Principio negare nonl
possum,m
uxorem virgi-
nem me
duxisse.4 id enim si
negarem, impie falle-
remn meam ecclesiam.o Quae cum hactenus persua-
sum habeat, legitimasp nuptiasq meas esser,
nunc pia
ratione offenderetur, si ipse vocarem scortationem,
vitaes meae genus. Decet episcopum, tsine criminet esse,
ut apostolus Paulusu non semel ait.5 Ego crimen agno-
scam, ecclesiae
praefectusv? Paulus ne gentibus qui-
dem vultw vitam Christianorum scandalo
esse.6 ego
2r etiamx fratribus
offendiculum ponamy,7 si agnoveroz
scortationem? Fateor itaqueaa ductam, et fatebor nu-
ptias
esse legitimas donec mihi hunc spiritum Chri-
stus
dederit〈.〉8
Coegeruntab meamac ut ducerem, conscientiamad,
huiusmodiae rationes, quae omnes pias mentes me-
ritoaf
movereag debentah, quantumvis obstent, Vulga-
ta opinio, Consuetudo, Iusai pontificium, et tot se-
culorum consensus.
At Christianae mentis est, specta-
re potius, quid Christus
postuletaj, quam quid
probentak
homines, ut Paulus ait al ad Galatasal. Si adhuc homini-
bus placerem,
Christi servus non essem.9 Etam Matthaeian
viii.aoapSinite mortuos sepelireap mortuos suos.aq10
Quod meum factum non modo inopinumar, et alie-
num a religione, iureiurandoas, et obedientiaat, dicitur,
sed et temerarium, etau nequam.av facile excusabitur
temeritas, ubi excusavero
impietatem, et periurium〈.〉
Atque utinam viderentaw spiritualibus oculis, consilii
mei rationes, hiiax qui sic
causanturay temeritatem.az
Ecce autem facti mei
rationes.
Nunquamba damnavit aut lex aut Evangelium
nuptias, nec ulli statui
hominum, sive clericorum,
sive laicorum, interdixit Christus. Sicbb enim scriptum
estbc Matthaeibd .xix.be Non omnes capiunt verbum istud,
bfsed quibus datum est. Et
postea,bf Qui
potest cape-
re capiat.11 ubi Christus non modo non praecepit
2v coelibatum, sed significavit etiam, non posse continge-
rebg, nisibh quibus datum est.12 Hac voce merito
terreri de-
beant,bi qui se promiscue addicunt coelibatui, quan-
do non
omnium, sed paucorum donum perpetuae conti-
nentiae esse,
Christus significat. Paulus velut expo-
nensbj
Christi sententiam. bk i. Corinth. vii.bk eadem pro-
lixius et copiosius
docet. notus bllocus est.bl
Unus-
quisque proprium donum habet ex deo, unus qui-
dem sic, alius vero sic.13bmet paulo post,bm Si acceperis uxo-
rem, non peccasti.14 Et tandem, quasi mire
solicitus,bn
ne videretur
exigere coelibatum, subiicit, Hic totus
sermobo meus ad utilitatembp vestram scriptus estbq, non
ut vobis laqueumbr iniiciam15 id est ne captivos faciam ulli
generi vitae. Vide, Paulus veretur, ne si exigat coeliba-
tum,
laqueum iniiciat. Quomodo igitur pontificum
de coelibatu traditiones
vocabimus?bs si non
laque-
os, iuxta morem Pauli.bt Iambu in his verbis, melius est
nubere quam uri.16 exigit Apostolus, ut nubant, qui
uruntur, bvid est,bv qui furorem carnis
sentiscunt. Nambw
id vocat
uri. Docet autem duobx genera
esseby castitatis.
Alterum, ubi cumbz flammis
carnis simulatur castitas.
Alterum divinitus daturca, cui nihilcb cum isto solito furo-
re. Quae, quid
attinet ccverbis
clarioribuscc
depinge-
re? prioribus nuptiae imperantur, posteriores sunt,
de quibus Christus, Non omnes capiunt, sed qui-
bus datum
est.17 O utinam istacd considerassent, qui ab-
ominabilemce
legem de coelibatu sanxerunt, qui pel-
3r lexerunt ad sacerdotia, ad monasteria, imbecillem iu-
ventutem. Neccf
permittemus, hec a Christo et Pau-
lo, laicis tamencg dicta esse, sed ad sacerdotes etiam perti-
nere, satis arguunt
locich illi, in epistola
priorici ad Ti-
motheum,cj
et in ea, quae ad Titum scripta est, Ubi
Paulus vult, Episcopum, unius uxoris ckvirum esse,ck
filios habentem
subditos, cum omni castitate.cl18
Excm his satis apparet,cn nuptias non esse prohibitasco
sacerdotibus,cp iure divino. Et constat ex historiis cqfi-
de dignis,cq
sub auspiciiscr ecclesiae, non
fuisse a connu-
biocs alienos. Quisct enim
nescit, in actis apostoliciscu
Philipp'um'cv quem scriptura cwevangelistamcx
vocat,cw19 ne ne-
sciremus sacerdotem fuisse?20 Etcy
Eusebius de Petri
uxore multa.cz21
Notada estdb
Spiridonisdc historia, qui fuit
Cypri, ni fallor, Episcopus.22 Habuitdd uxorem Hilarius,de
vir nullidf Episcoporum occidentalis ecclesiae secundus.23
duravitquedg mos nubendi in graecadh ecclesia ad nostra
usquedi tempora.24
Ec accepit djhoc iugumdj infoelixdk
Ger-
mania, fero admondum, nec nisi coacta, ut docent mo-
numenta historiarum ecclesiae Coloniensis. Item
Constantiensisdl.25
dmPorro scripturae, quas
citavimus,
pleraquedn non
solumdo volunt licere nuptias
quibusvis,
sed imperant etiam his, qui sentiunt dpignes carnis.dp Et
de iure divino hactenus, nunc de
hominem traditionibus〈.〉dm
At patrum constitutiones arcent a nutpiis. Pri-
mumdq ipsi viderint,
quamdr rationem huiusds
constitutio-
3v nisdt deo sint
reddituri, qui tantum onus imposuerunt
dugeneri hominum,du quos sacerdotesdv vocamus. dw Certe ego
nondw dubito, dx pseudo prophetas pronuntiaredx, qui-
cunque
tandem fuerint, huius legis authores. Dein-
de hoc addo, non esse obtemperandum traditionibus
humanis,
sicubi dyper easdy periclitatur
conscientia, dz Actuum
v. Oportet deo magis obedire, quam hominibus.dz26 Et
ea i. Cor.
vii.ea Pretio magno empti estis, nolite fierieb
ecservi hominumec.ed27
Et iterumeeef .i. Corin. iii.ef Omnia vestra sunt,
sive Paulus, sive Apollo, sive
Cephas.eg28 Et ad
Colos-
sen'ses' ii.eh Si una cum Christo intermortuiei estis etc.29
Quid adhuc ceu viventes, traditionibus vexami-
ni? Non his
tantum, sed et plerisque aliisej
docetek
scriptura,
in nostra potestateel esse, de hominem traditionibusem
dis-
pensare, pro nostro spirituen quoties per eas
periclitamur.
Et periclitabar ego. Quid vero facerem,eo num divi-
nam legem potius,
quae scortationem vetat,ep
quemeq
pontifici-
as, quae nuptiiser interdicunt, violarem? Quis hic tam du-
rus
fuerit Episcopus, qui suam legem sic exigat, ut vio-
letur
divina.es aut qui volet fratris
sui animam, propter
stultam etobservatiunculam hominemet perire?eu Si corpus
alicuius ieiunio parasceves periclitetur, nonne
illi
etiam imperabitur, ut edat?30 At quanto pluris ev esus
animaeev, quam corporisew?
an exnon
turpeex, eycum animam Chri-
stus suam
proez ovibus suis
dederit,ey31 nolle cedere faChri-
stianum Episcopum frivolam traditiunculam?fa Omnia fie-
4r bat
Paulus omnibus.fb hisfc qui
sine lege erant, tanquamfd
alienus
a lege. hisfe qui
ffsub lege
erant,ff tanquam
legis observans.32 hi
fgcogunt in sua
instituta,fg
infh suas traditiones
transfor-
marifi gregem. tantum abest, ut gregis imbecillitati, ipsi se adtemperent.fj
Infk hoc quoque
considerandumfl, quod scri-
bitfm ad Timo.
iiii.fn
Paulus, fore ut spiritus mendaces
prohibeant
nuptias.33
Etfo Daniel.fp iifq vaticinatus est,
Antichristumfr aversurumfs uxores34 (ft Haec enim prophetae
verba fu sunt)fu. Huiusmodi loci fvspiritum meum
move-
runtfv, ut crederem, spiritum dei, in sacris literis, in
hoc
ista premonuisse, ut traditiones de coelibatu, piae men-
tes accurate caverent, et scientes a Satanafw, nihil du-
bitarent violare. In hoc fxPauli locofy fx,35 se fzpontifices
Rho-
manifz contemplentur, qui tanta pertinacia exigunt coeliba-
tum, utga negent,
nuptiasgb possegc legitimas essegd ullas, con-
tra suos
canones. Video, cum historias considero,
diu et constanter adversatos isti
coelibatui sanctissi-
mos viros. Inge comitiis apud Nicenam erant, qui vo-
lebant, coelibes degere presbyteros,
diaconos, et hy-
podiaconosgf, sed intercessit illi rogationigg martyr Pa-
phnutius, et in eius sententiam itumgh est ab universo se-
natu Christianorum Episcoporum gipraemissaque ordini illi
pristi-
na libertas,gi36 addita est constitutio in sexta synodo, quae
Constantinopoli coiit. quae cavebat etiam,
ne vovereturgj
coelibatus, et
utgk excomunicarentur, qui
gl uxores
abiice-
rentgl propter ecclesiasticos ordines.37 Eiusgm decretign
facta
mentiogo est, in
distinctio'ne' 31.38 Porro siquidem tanti suntgp
ve-
4v terums synodorum placita, siquidemgq novisgr
praeferuntur
priscae illae, cur sanctiones earum gspassi sumus anti-
quari?gs39 maxime cum evangelio
propiores essent,
quam hae novae, de coelibatu. hactenus indicavi, non de-
buisse me parere, cum tanto animae periculo, ponti-
ficiis legibus, gteo quod nullae hominumgt traditiones, ubigu
per eas conscientia periclitatur, observandae sunt.
nam hoc agit Paulus, cum vetat, nos hominum
servos fieri.40
gvRestat utgw periurium excusemus.gv
Non sum mihi conscius, aliter iurasse, quam ingx haec
verba, facturum imperata gy traditionum patrum.gy sum
autem gzdesignatus Brandenburgiigz hypodiaconusha,
hbHalberstadii
diaconus,hb
in Curia Rhetiae presbyter.41
Vestro vero iudicio permitto, quae sit illius vulga-
ti moris,
generalis iuramenti vis, nam si periuria sunt
singula delicta, quibus canones
violantur, totienshc
peierant
sacerdotes, quoties non ieiunanthd, iuxta ca-
nones. Quoties aliter vestiunt, atque sanciunt
cano-
nes.he Breviter nusquam erit plus periuriorum, quam apud
eos, qui hochf iusiurandum a nobis impie
extorquent.
Nec praetereundumhg est,
voluntatem hanc esse ca-
nonum,hh ne quishi
obstringatur contra ius divinum, nec
aliud imperare velle, quam quod citra
periculum consci-
entiarum, immo commode fieri possit.hj Quod cum ita sit,
quoties de
observandis canonibus iuratur, nihil
contra ius divinum promittitur,42 et illo ipso hkiure iuran-
5r dohk excipitur casushl
necessitatishm, quae de
traditioni-
bus dispenset.43 Disserit hnhac de rehn
hoGerson
copioseho
in
commentario dehp vita
spirituali.44
Quid si iuratum est, cum particula adnexahq (quod
canones praecipiunt)
quatenus humanahr
fragilitas
permittit.45 Nam
haec particula in multis ecclesiis
adiici solet. Tum enim ita iuratum est,
tantisper coe-
libem fore, dum patitur imbecillitas carnis.
Quid
autem carne infirmius? Non hspossumus enimhs ex nobis
velht cogitarehu aliquid boni, teste Apostolo, in poste-
riori ad Corinthios.46
Et ut maxime iuratum esset, conceptis verbis, de
coelibatu, si cogat animae
periculum, rescindendumhv
erat
votum, quandoquidem sine peccato prestari non potest.
Primum
eni〈m〉 non vult, hwquidvis sibihw promitti deus,
uthx testatur Hiere. iiii.hy Nam eo loco hziubet prophe-
ta
iurarehz in
virtuteia, iudicio, et
iustitia.47 Hoc est, si re-
cte exponas, mentiriib vetat, et iurare indigna, seu
mala. Porro si dixissemic iureiurando coelibatum,
quandoquidem
continere non potui,48 quibus,
quam
atrocibus idme flagitiisid obstrinxissem. Erratum ieest se-
mel,ie stulte promittendo,if diutius me errare, immo
peccare
volent Episcopi? an non licet, eiusmodi iu-
ramenta recantare, quae
incautis exciderunt, quae
sine atrocissimis peccatis praestariig non possunt?49
di-
spensant pontificum iuraih, de regula'ribus' et iide
transeunti-
5v busii adij religionem,
de iureiurando impuberumik, quod,
cumil
ea aetas
nondumim intelligat coelibatus
onus, incaute
se obstrinxerunt.in50
Laudo pontificum sententiam,io
quod ab-
solvunt a voto, non laudo quod istam tamenip aetatem absol-
vunt. Fieri enimiq
potestir, ut ne vir quidem satis
is norit
se.is
Et cum
eadem caussa dispensandi de voto impube-
ris ac puberis
incidereit possit, cur non
similiter iudica-
tur? Videmus in sacris literis, quandam stulta
iuramenta
sanctosiu
rescidisse. David plane iuraverat se
necatu-
rum
Nabal. occurrit illi Abigail, et intervertit consilium
Davidis. quo loco Davidiv deo magnificas agita grati-
as,iv quod a destinata caede revocasset,
nimirum agnoscens
erorem, cum ait, Qui prohibuit me, ne malum facerem
tibi.51 Sic
ego, cumiw sine peccato praestare
non possem
votum, an non debui etiam mutare propositum? Consu-
lite vestros canones, quae sit talis iuramenti vis.
nam in .xxii.
quaestione .iii. et .iiii. quam multa sunt,ix quae
meam sententiam confirmant.52 in Numeris, ca. xxx.iy
quae-
dam vota rescindit vox divina. ut si materfamilias
quippiamiz devoverit, nec
approbet votum maritus. et
pleraque eius generis.53 Ea vota rescinduntur, quia nec sui
corporis, nec
rerum, si qua devoventurja,
potestatem mu-
lier habet.54 Eadem me ratio a voto absolverit,
quod non
sit in potestate humana, donum continentiae perpetuae.55
Si Moses irritum esse iusiurandum, eius qui rem
injb
ali-
ena potestate positam devoverit pronuntiat,56 cur exigiturjc
6r fides iusiurandijd, ab
eoje qui imprudens coelibatum
vovit,jf
rem adeo
alienamjg ab hominem natura,
etjh quam praestare
sineji horrendis
flagitiisjj non possis? Iam quis
hoc non
miretur, eiusjk
accusari fidemjl, qui uxorem
ducit, non
accusari fidem eorum, quijm per omnia genera libi-
dinum impurissime
degrassantur?57
In Deutoronomio, jn cap. xxiii.jn
mandatum est, ne
offeraturjo
merces prostibuli. quanto minus jpsibi of-
ferrijp volet deus coelibatum impurum?58
Quod si abominationemjqjrvocat mercedem scorti,
abomi-
natione essejr quis dubitet, illum male simulatum coelibatum?
Sic igitur excuso periurium. Primumjs, quod non simjt mihi
con-
scius, iurasse de coelibatu, conceptis verbis.
deindeju
iurarijv nonjw debuisse. postremojx ut maxime jyiuratum sitjy
prestandum non esse, quod sine peccato non possis.
qua
in re Chistianarum mentium iudicium imploro.
Ex hisjz satis apparet, primum
contra divinas leges ni-
hil esse admissum. Deinde debuisse violari
humanas tra-
ditiones, in tam certo conscientiae periculo. Postremo
kami-
hi frustraka votum obiici, quocumpque tandem modo sit iuratum.
Non est igitur, cur factum meum tanquam impium da-
mnetur.kb atquekc ita proposui, ut intelligeretis, constare
ratio-
nem facti conscientiae meae ad quod me non libido,
non
temeritas, sed communis infirmitas et necessitas plusquam
Diomedaea,59 adegit. Quae
sintkd, et quam certa
pericula,
quae vulgarem coelibatum sequuntur, non habeo ne-
6v cesse, multis referre, rem minime obscuram, qua si ex-
penderint, qui me accusant, non modo non damna-
bunt meum
exemplum, sed probabunt etiam, modo
Christiani sint. Iudicabit de nobis
Christus,ke illi ni-
hilkf dubito,
quin kgprobetur60khmeum factum.kh Idque unum ego
spectavi, ut Christo probaretur. neque nunc in
hac apo-
logia hoc egi, ut adversus vim episcoporum me tue-
arki his
rationibus, sed ut ostenderem potius,kj piakk
caussa,
klme adductum
ad nuptias esse, cumkl ita deceatkm
reddere, knet viae, et fideikn rationemkg
Christianos. Opta-
rim equidem Episcopis satisfactum etiam
hisko
argu-
mentis, kpoptarim illos
infirmitatis meaekq
miseresce-
re,kp optarim nihilkr temere statui adversus pias ratio-
nesks. Ut quid enim
iudicaturkt libertas meaku abkv aliena con-
scientia.〈?〉61 tamenkw si ita visum
est illis, potius secundum
traditiones pontificum, quam divinas literas, etkx veterum
synodos iudicare, non
recuso,ky iram domini
porta-
re, cumkz sciam, non defuturam lucem, lasedenti in tene-
brislb.la
Siclc enim me propheta Michaeas consolatur.62 Ipsi
viderint, ne ld〈[…]〉
impingant inld
Christum et eius parvulos,
quosle sicutlf pupillam oculi
curae habet.63
Hanc meamlg Apologiam, quaeso,
eximiilh Domini Doctoresli
boni consulite, proqueljlkChristiana charitatelk, caus-
sam piam
adiuvate, et adversus vim defendite,ll ne
de vobis lmvideri possit vaticinatuslm propheta, cumln ait,
Princeps postulat, et iudex in reddendo est.64
Dixi.lo
7r
lpAlia defensio, ad
Fridericum du-
cem Saxoniae.65
lp
Illustrissi-
me
princeps, ac domine gra-
tiosiss'ime' Quod illustriss'imus' ac re-
verendiss'imus'
dominus Cardi-
nalis66 negat, meam
apologi-
am esse sufficientem, et adhuc
meum factum
accusatur im-
pietatis, non possum aliter
respondere, siquidem
meae defensionis argumen-
ta non sunt refutata. Primum quod ad
periurium at-
tinet, non mihi conscius sum, aliter iurasse, quam
serva-
re canones patrum. quae forma generalis iuramenti
quid valeat, non ignorant ne fabri quidem. Deinde
ut maxime iuratum esset de
coelibatu, non obstrin-
gunt iuramenta, quae sine peccato praestari
non pos-
sunt, sicut ex Davidis exemplo probavi,67
et docent
prophetarum exempla, quae foedera regum Iuda,
cum regibus impiis
totiens damnant.68 neque item
li-
gat ulla humana traditio, quae observari sine pecca-
to non possit.69 Matthaei .xv. Irritum fecistis man-
datum dei, propter
traditionem vestram.70 Atque
haec
iam ante ita certis, ita appositis scripturis communii,
7v ut sperem, neminem tam inverecundumlq esse, qui il-
lis refragari possit. meae
certae conscientiae ita satis-
faciunt,lrlsut pro eisls mori non dubitem. Absit enim
a me ista impietas,
quod verbo dei velim abuti,lt ad
fi-
ctitium praetextum mei facti. Et cumlu ita sentiam, et
cumlv conscientia71 mea sit ita confirmata, quae tan-
dem
durities est, malle me oppressum, quam rectius in-
formatum? Quod
autem accusor, quod ego unus velim
tollere et abiicere, quae a Rhomanis
pontificibus,
et caesaribus constituta sunt. quis non videt, quam hoc
nec
possim, nec velim. Non enim tollo legem. servet
qui potest, sed de lege hominum
secundum Evangelium
dispenso, idque quatenus debeo. debeo enim maio-
rem salutis meae rationem habere, quam omnium, quae
sunt ab
aliis hominibus posita. Actuum quinto,72
Coegit me ergo, ut humanas traditiones violarem,
necessitas
servandi iuris divini. Quanquam ipsos etiam
canones, ipsasque leges adeo benignas
scio, ut nemi-
nem velint obligatum contra deum. Neque est,
quod
caussari scandalum possint, non est enim habenda
scandali ratio, lwin coercendolw peccato. i. Corinth.
x.
Ut quid iudicatur libertas mea, ab aliena conscien-
tia.73
Et Christus Matthaei .xv. contempsit scanda-
lum, cum idem
caussarentur apostoli. Pharisaei au-
dito hoc verbo scandalizati
sunt. responditque, Si-
nite
eos, Caeci sunt, et caecorum duces. Caecus autem,
8r si caeco ducatum praestat, ambo in foveam cadunt.74 Sic
contemnebat
scandalum Christus, ut eos, qui prae-
tendebant, caecos vocaret. Et
imitatores itidem cae-
ci fuere, qui de coelibatu statuerunt.
attendebant
enim spiritibus erroris, et daemoniorum .i. Timo-
thei .iiii.75 Sunt ergo
secundum Christi verba, etiam cae-
ci, qui cum periculo suarum
animarum, isti crude-
li traditioni paruerunt. Mitto quis sit
author coeliba-
tus, caesar, an papa? Apostolum certe Paulum
con-
stat spiritus mendaces vocare, qui prohibituri sint
nuptias.76 Non volo
reverendiss'imae' potestati derogari,
sed tamen iubet Paulus ad Roman'os', ne quis in illis,
quae sunt
libertatis Evangelicae, alterum iudicet,77 et
eiusmodi caussas censet solius dei iudicio relin-
quendas, qui cordium censuram gerit. Proinde etiam
atque etiam
Reverendissimo cavendum est, ne impin-
gat in Apostolum, vetantem iudicare alienam li-
bertatem. Obsecro ergo per Iesum Christum, illu-
striss'ima' dominatio vestra velit miserescere meae ne-
cessitatis, et praestare, nequid patiar, praeter ea, ad
quae me obtuli.
Quanquam, si aliquid aliter videbitur
deo, libenter omnia sum passurus. Dominus
con-
servet celsitudinem vestram ad provectum Evan-
gelii. Wittembergae in Saxonibus. Anno do-
minilx M. D. XXI.
Beilage 1: Vorrede zur Erfurter Ausgabe [B:]
A1v
Iohannes Langius
Erphur-diensis: Nobili adulescenti Christophoro Myricio
sive de Haiden78 amico sing'ulari' Sal'utem'
Non potest mihi non placere tuus erga pie-
tatem animus, mi Christophore, ut inte-
rim de ea humanitate taceam, quam tu mihi
ferme ignoto exhibuisti.
Cognovimus autem
plane, nisi fallimur, quid in animo verses, de vitae ge-
nere constituendo. Ubi principio tibi consyderandum erit
ne
forte fortuna in sacerdotum incidas conditionem, ut
nunc mos est, si tamen ea
miseria mos dicendus sit. Cur
autem miseriam non dixerim, dum in ea aetate, in his
affe-
ctibus video sacerdotes fieri, etiam ab episcopis
initiari?
Num parva res est celibatus, ut ita nulla vel aetatis vel
infirmitatis rationem habita indiscriminatim tam multi
inauctorentur? Et ea maxime
de 〈c〉aussa quod Servator
noster de eo tantum dixerit, qui
potest capere capiat.79 Cur
ego
iam nostri temporis sacerdotes ad celibatum adiguntur, quibus
tamen, pro
carnis fortasse infirmitate, nunc in stupro, nunc in
adulterio deprehendi, ne quid
gravius dicam, licet? At cur non
magis uxorem legitime simul et honeste ducere
commodum
foret? De ea re hanc ad te doctissimi hominis Apologiam da-
re voluimus, qua ill noster Kembergensis praepositus, matri-
monium in sacerdotio initum defendit, ita etiam ut eam uxorem
nulla ratione
dimittere velit. Nemo quoque est qui venatorum
officialium80 iussa minasque ignoret, quibus pro suo more
liben-
ter, ut olim, urgere et occidere vellent, si possent.
Porro
tu videas mi Christophore, qua
conscientia, qua scripturae
authoritate, sacerdotes nunc non quidem uxores, sed
mere-
trices, scorta, adulteras habere possint. Et qui fit, ut
adeo illi
de con〈cu〉binariis sacerdotibus canones in usu amplius
non sint,
aliis tam multis per avaritia et nescio quibus aliis immunitatibus
in medio relictis? Verum est fortasse, quod vulgo dicitur, ea nos
libenter et
tractare et aliis inculcare quam ad rem nostram και προσ
Beilage 2: Vorrede zur Basler [C:] und Pariser [D:] Ausgabe
Ecclesiae Kembergen'sis' episcopum seu
pastorem agit
Barpt'olomeus'
Bern'hardi'〈.〉 Vocatus ob singularem doctrinam et
morum
probitatem:ly quamquam
feliciter, verbi ministerio, ge-
nuerit in Christo, atque a
seductione captivitateque satanae in liber-
tatem christianam
asserverit, abunde presens testatur caussa: Nam nece-
ssum est ut
intelligatlz libertatem quam
habemus in Christo Iesu, alio-
qui haud consensisset audentima adversus antichristum. et vir tam
chri-
stianus cum ullo scandali periculo quicquammb fecisset, saltem tam
aperte〈.〉mc
ali-
quot enim adhibitis
testibus, virginem, opibusmd
quidem ignobilem, at
forma et laudatis moribus apprime nobilem duxit.
Gratiam Christi,
qua ab hominum traditionibus liberi prorsus sumus spernere
no-
luit, et per hoc admittere, Christum ei frustra esse
mortuum. quod co-
gitare sit christianae menti horrendum. Quare,
quod ad matrimo-
nium attinet, omnium, quod sciam, primus ex his
qui papisticis ordinibus
illarvati sunt, vincula tyranni rupit. Porro ne quis
calumnietur eum
hoc sensus sui libidine fecisse, quo consilio fecerit, indicant
quibus
caussam illam apud iudices oravit,84 ob peccatum enim in sacratiss'imas'
pont'ificias'
leges, ad tribunal raptus est: quod si avarus, scortator,
helvo omnes dei
leges contempsisset, ne uno verbo quidem male audisset. adeo homo
ille peccati
se extulit super deum. Si quis autem est apud quem his non fit,
utme credat
hominem fidei
spiritu imbutum, se ipso abnegato, deum sequi, Vitam eius
aestimet: Castissimam
enim vitam vixit usque in annum tricesimum primum,
maluitquemf uri quam nubere falsus scilicet antichristi
illusionibus. Qui ergo
est verisimile eum mgcarni iammg cessisse, qui eius primam coicionem vi-
cit, quae hic, si usquam alibi,mh acerrima est: Neque enim caro molesta ma-
gis est quam
in adolescentia,mi quandomj maxime servet.85 Sed pluribus nec
locus nec opus est. Vale.
Beilage 3: Anonyme Vorrede zur Königsberger Ausgabe [E:]
a1v Ad pium lectorem.Non desinit cecus papalium Episcoporum furor:
Christiane lector: verbum domini
sanctum blas-
phemare, et velut heresim omnium perniciosis-
simam exibilare. Et ut fucum quendam speciemque habeant luci-
dum Christi evangelion/ sub Lutherane doctrine titulo
damnant
et execrantur. Siquidem sanctas veritas non sub
veritatis nomine, sed sub
pestilentissime hereseos titu-
lo ab Antichristi synagoga
maldedictis insectati debet.
Porro apud larvatos istos, Lutherus hereticus est/ sed
non nisi mandatis/
fulminibus et inanibus bullis/ supe-
ratus. Vivit tamen veritas
Christo propitio. Vivit et
Lutherus/ sive rumpantur sive seviant/ qui
veritatem men-
datio/ bullis et mandatis convincere
tentant〈.〉 Sed sine
eos, ceci sunt/ cecorumque duces86 pervenit enim ira dei super
eos
in finem. Ut vero certissimum vesanie eorum, experimen-
tum videas/
Hec tibi hominis eruditi apologia plane mo-
destissima exhibetur/
quam lege animo syncero et can-
dido. Monstrabit namque tibi quam
sancte et pie/ libidinis
et scortationis patronis/ imo stupris
nephandioribusque
flagitiis inquinati papiste/ damnent castum et legitimum
coniugii usum/ in sacerdotibus seu Episcopis/ quem
Christus omni hominum
conditioni/ seu. ut ita dicam.
statui/ permisit liberum. Subodorabis quoque vel
ideo
ab iis (qui scortatione et adulterio scandalum sunt po-
pulo sancto dei) tantopere laudari celibatum/ quo sibi/
hypocritarum more/
apud stultam plebeculam sanctitatis
castimonieque concilient opinionem. Non enim
ideo casti-
tatem extollunt ut caste vivere velint/ quorum in ore
est
impium illud dicterium. Si non caste/ tamen caute〈.〉87 Vale
et hominum eiusmodi
miserere.
KGK 210
Einleitung
