Nr. 390
Andreas Karlstadt an Heinrich Bullinger
Basel, 1541, 10. Juni

fehlt

Excellenti et
praeclaro viro
Domino Henrycho
Bullingero Episco-
po Tiguri prae-
ceptori suo colendo〈.〉

^aH'errn' Bullinger zu
Zürich^a〈.〉

fehlt

Tametsi invitus soleo optimos viros gravibus occupa-
tos negociis doctiss'ime' ac ornatiss'ime' vir, meis ineptus occupatiores reddere.
Non soleo tamen occasionem negligere, si qua possum^b amorem
meum spesque meas in illis sitas synceriter testari, nec pudet
rudibus licet literis illos ipsos appellare. Hoc consilio te praecepto-
rem meum et opitulatorem, quamvis duro epistolio, modo alloqui desti-
navi, ut sentiscas, qualem in te spem posuerim et ^cut sum^c erga
te animatus. Filium meum Adamum¹ mitto Tigurum, isthic
animum ut formet suum cum literis^d sanis tum humaniss'imis' vestris
moribus. Idque beneficio mutationis tentavi principio obtinere.²
Neque omnino frustra conatus sum. Nobilis enim vir Ioannes de Schönow^e3
et ego ^fdeliberabamus, ut ^f mutationem filiis faceremus nostris inter nos, ut ego suum^g4
hic, ille vicissim meum isthic⁵ ad mensam et ad studium lite-
rarum^h adiungeremus, interea venit huc prudens vir Ioannes Iacobus
Brennwaldius vester concivis, gener domicelli de Schönow.ⁱ⁶
Quamvis autem is⁷ mandatum nullum transigendae mutationis haberet
posteaquam tamen propensionem animi mei rescivit, noluit deesse vo luntati
meae pollicitus itaque, si filium⁸ isthuc^j ablegarem, velle se eum ad se recipere et
intra spacium illud mentem soceri⁹ expiscari, placuit, sed postridie
habiti inter nos colloquii uxorem meam¹⁰ tormina, calculus, membrorum
contractio mordicibus correptam in lectum deiecerunt, unde nondum surrex-
it, nec certum, quando liberabitur^k et an unquam sit eis^l morbis remedium
adeptura. Propterea^m dominusⁿ fato^o spem obtinendae mutationis ex-
cidit. Quomodo coniunx^p lecto decumbens devictis membris officium domi faciat
et quid ego illa lecto decumbente faciam? actum igitur est de mutatione.
Verum quando me institutum vestrum et mores humani divinique
mirabiliter trahant, nolui filium non isthuc¹¹ mittere. praesertim
quom queat isthic annalem victum hospiciique ius^q fl'orenis' 12 aut 13 aut
15 florenis^r assequi.^s sic namque fama hic loquitur. dein quod sciebam
aedes, in quas migraret,¹² ibique degeret dies maxime 14
intra quos dominus fortasse virum nobis bonum demonstrabit
apud quem divertat. Tua denique praecipua atque aliorum
eciamnum^t et autoritate et benevolencia fretus deposito metu ne recusa-
retis aut repelleretis^u puerum¹³ ablego studii gracia ut isthic
imbibat cum bonis literis mores humanitati congruentes et
divinos. Te per tuam dexteritatem per tua denique misericor-
diae viscera obtestor digneris rescribere, vera ne aut falsa
sit fama hic volitans. deinceps an pueris in monasterio
divae virginis¹⁴ discentibus^v adhibeatis exteros si praemium spondent
et quanti praemium pro victu pro disciplinis proque aliis dandum
constet, ut intra spacium x^w dierum possim, deo largiente,
plene discernere quid filio prosit, quid eciam vires meae valeant
ferre, an ego tanto studio queam sumptum suggerere.¹⁵
Vale feliciter cum uxore¹⁶ et liberis tuis.¹⁷ Iubeo salvere praecep-
torem meum d. Theodorum〈,〉¹⁸ Leonem Iudae〈,〉¹⁹ Casparum^x〈,〉²⁰ Pellicanum²¹
et omnes in universum dominos ac fratres. Basileae ^ydie Junii x
Anno xli^y〈.〉