Nr. 377
Themata istaec Deo propitio disputabimus Basileae, diebus quos jovis vocant in auditorio theologorum
Basel, März 1538

Text
Bearbeitet von Stefania Salvadori

Buchsymbol fehlt Themata
istaec, Deo propitio
disputabimus, Basileae, diebus quas
Iovis1 vocant, in auditorio
Theologorum.a


Buchsymbol fehlt And'reas' B'odenstein' Carolostadius Auditorib'ibus' S'alutem' P'lurimam' D'icit'.

Redeo tandem ad disputationis exercitamentum,
quod plerique vestrum vehementer desideraverunt.
Id autem quo minore negotio subeam, vos maiore
fructu horas in eo genere eruendae veritatis colloce-
tis
, vestras quoque vires, inibi expertas, queatis in coronam ho-
minum
et tutius et confidentius producere, recte me facturum ar-
bitratus
sumb, si Exodi materiem, quam modo interpretamur,
in themata distributam vobis offerrem, feci.2Vestrum erit ab-
solvere
inchoata. Habetis ramos ab arbore sua decerptos, prae-
sertim
si ad seriem historiae committatis. Habetis etiam quae vide-
buntur
extrinsecus assuta, quae, si dialecticis instrumentis et for-
mulis
propheticis pensiculatius iudicaveritis, non dubito, mihi
concessuros, varia me argumentatione usum, et haec omnia pe-
ne
filo, ex libri huius copia, eneto devinxisse. Video, inquit, ali-
quis
, meras allegorias et hisce historiam elevari: Absit, porro
ut allegoriis loco utendum assentior, ita historiae honorem con-
servari
volo: neque ego quicquam omnium, quae protuli, sic po-
sui
, ut patiar pilum historiae vel apiculum perire. Esto senten-
tia
haec. Neque putandum est libros divinos Aegyptiorum ge-
sta
narrare,3 hominis veteris et acutiss'imi' et politiss'imi' ingenii, Orige'nes'ma-
ximaque
rerum copia instructi, meam tamen ubi vis gentium
non fecerim. Ecquid nostra interest Aegyptiorum et aliorum
mores cognitos habere? maxime cum attestetur scriptura qua-
les
definiverit Deus, An non relucent una Dei potestas, et ho-
minum
insana temeritas? ut taceamus alios quam plurimos fru-
ctus
, Mirum profecto virum et rhetoricis et dialecticis instrumen-
tis
praeditum, sic in historias ausum statuere, Dissimulandum fuis-
set
hoc, nisi saepius tam inclementer pronunciaret.4 Nos con-
textum
historiae, neque laedimus, neque minuimus, omnibus erit
suus solidus honos. Quod autem iis thematis, quae consarcina-
ta
credidisses, adieci indices veluti probatiunculas, in gratiam
studiosorum factum est. Deinceps ut disputatores,5 locis scriptu-
rae
in promptu habitis, melius excutere, et acutiore dente no-
stra
vel refutare vel confirmare possint. Deus opt'imus' maximus
nobis aspiret, quem omnibus clementem et propitium precor.
Basileae Marcii 20. Anno M. D. XXXVIII.c

Buchsymbol fehlt Themata de primo cap. exodi.

〈1〉d
Cum triplex sit in Exodo historia, et materies
multifaria, et vox Exodos vix unam demon-
stret
, esse titulum iustum et plenum negamus.
2
Hebraei dictionum initiolis verius quam titulo hunc ab
aliis libris dispescunt.6
3
Prooemium Fab'ius' 3. ca.10.7 huius tametsi non est ex intima materia de-
promptum
, adeoque nec proprium, non tamen caret exem-
plo
summorum in eloquentia ducum.
4
Jacob Gen. 46.e animabus septuaginta, de femore eius exortis, in
Aegyptum Ioseph'us' antiq'quitates' lib.f 2. ca.78 profectus, multis modis crevit, et terram implevit.9
5
Post mortem Josephi, cui nomen ab addendo et Gen. 30.colli-
gendo
datum, populus nascitur multus. Grano ergo in Theophrastus.ter-
ram
iacto et mortuo, una parte radices altera culmus et Ioan. 12.se-
minis
vis oboritur.10
6
Christus homines in terra, cum spiritibus in coelis Eph. 1,3.con-
iunxit
.11 Gal.g 1.
7
Parao Josephum ignorans animum intendit, versutia acuit,
invenit caussam, ut populum obterat.12
8
Quia mundus filios Dei 1 Ioan. 3.ignorat, ideo odit, insectatur, oc-
cidit
, at Dei zelum cautim praetexit, 〈Io〉an.h 15.16.13 seque deo obsequium
praestare conclamat,Hier. 23. ita impii consilium in tenebris moliur-
tur
.14Esa. 29.
9
Parao gliscentem Dei populum astute observat, exa-
ctionibus
duris deglubit, inclementi servitute opprimit.15
10
Accersit ministros, ut possideat securus vasa Dei.
11
Clamat Satanas, quem dominus expellit,16 Mar.1.4.5.17 asciscit septemi
Buchsymbol fehlt se nequiores omnem lapidemMatt. 12. movet, ut restituat possessio-
ni
, aut retineat obsessam.18
12
Pugnare vult, expugnari non vult,1. Pet. 5. circumitj quaerens,
quem devoret, quare huic fortiterEph. 6. in fide resistendum.k19
13
In lutum et lateres conficiendos, tanquam in metalluml
damnat et ablegat.m20
14
Munitiones aedificat, ut non modo in tuto sit, sed et si-
ne
n periculo pugnet, et captivum populum detineat.21
15
Paraonum fiducia in Ose.9.22 luto et latere sita, verum itaque est,
Unusquisque qualia diligit talis est, suique similem popellum
generat.o23
16
In luto et latere volentes laborant, Abuc.2.24 quibus auri studium,p
quibus aures adamantinae,Ezech 11. 36. cor lapideum25, Dum in luto in
qcarne sunt tantisperZach. 7. placere deo non possunt.q26Rom. 8.
17
rComplectimurs et eos qui carnem brachiir sui firmant.27
18
Quos non potest Parao, exactionibus, servitutis tyran-
nide
, et amarulentia opprimere, necari iubet.28
19
Mandat obstetricibus, ut masculos mox natos prae-
focent
, femellas sinant tutas.29
20
tSciebat Paraonist Satan, Gal.3.30 salutem, nisi ex masculis, nonu
venturam, sciebat per masculos pollicitam hominibus be-
nedictionem
.v Gen.23.31
21
Etw foeminas, nisi virum vocent, non intellecturas Ioan. 4.salu-
tis
verba,32 denique corpus absque capite salvari non posse.x33
22
At obstetrices Deum timent, masculos non perimunt, Gen.3.34
Buchsymbol fehlt fatentes, Deo magis quam hominibus obsequendum, plusActo. 5
favendum innocentiae quam crudelitati.35
23
Misericordiam Deus magis ac sacrificium amat.36Ose. 6
24
Ut Deus voluntatemy et opera cupientiumz iustificariActo. 10.aa
remuneratab, sic obstetricum timorem37 respicit, et, domusac
aedificans,ad compensat.ae38
25
Obstetrices rationem dare iussae, dant Deo, quod DeiMar. 12.
erat, Paraoni quod erat Paraonis,39 Paraonis erat fallere.af DeiHier. 18. 3〈1〉?.
vero miserescere.ag40Ezech. 18.
26
Neutiquam idcirco duobus Dominis servitum est, utMatt. 6
non est idem uni adversari, alterum colere.41
27
Imo nugatae an sint vel non, dicentes: Hebraeae non fa-
ciunt
sicut Aegyptiae,42 in dubio est.
28
Amphibolon hoc, Obstetrices Hebraearum,43 minime
urget nos ad sentiri autumantibus, eas ex hebraeis natas.
29
Illusus Parao proprio populo imperat, ut ipsi infan-
tulos
ah hebraeorum in flumen abiiciant.44
30
Sacramento minime obscuro, tam sese quam populumai
suum aquis perituros.45
31
Herodes aeque illusus, dum saevit in innocentes, et Matt.2.ali-
os
et suam carnem, id est filiorum unum, una trucidat〈.〉46 Strab'onis' lib.aj Satur'nalia' 2. C.4.4748

Buchsymbol fehlt Ex capite secun-
do
Exodi

32
Intra immanem istam Philo lib. anti'quitatum'49 Paraonis saevitiam specio-
sum
infantem suscipit Amramak, puellus aeditus
occulitur trimestri, atque haud dubie rotunde Iosep〈h.〉 antiq'uitatum' 2. ca.8.50circumcidi-
tur
, nomine Melchiele vocatus, ut Philoni pla-
cet
,51 deinde rotundae ac iunceae arculae delutatae bitumine et Greci jub`hn vocantal52
pice insertus, magno,am cum luctu suorum, flumini commit-
titur
.53
33
Certo mysterio anaquaao populum electuman salvaturum.ap54Exod.15.
34
Proinde ut eodem diluvio alii servatiaq, alii deleti,55 ita Gen. 6. 7. 8.eo-
dem
mari et baptismate eodem credulus salvatur 1. Pet. 3.incredu-
lus
perit.ar562. Pet. 2
35
Cum opera tanquam asliberos gignamusas, et Amram57
formosissimum gnatum occultavit, deinceps aquis ex-
posuit
, merito iusticiam nostram clauso hostio in occulto
purius faciemus, atquod si proferri cogit necessitas, flumineat
proluamus.
36
Noverat hoc sponsa, quae iussa egredi respondit, laviCanti. 5.
pedes meos, quomodo inquinabo illos?58 pedes pollui solereIoan. 13
licet omne corpusau lotum et mundum sit.59
37
Pereunt opera quaerentibus applausum populiMatth. 6. glo-
riamque
,60avat canibus obiecta incommodantav, porcis data concul-
cantur
.61Matth. 7.
38
Expedit tamen manifesta et conspicua nonnunquam
esse, ut videntes, Deo gloriam referant, ut bonorum Matth. 5.exem-
plo
accendantur alii.62
39
Praestat dilectionem, quae non cernitur, operumaw 1. Ioan. 3.veri-
tate
esse testatam.63 Buchsymbol fehlt
40
Decet amicos benefactis demereri, inimicos vincere,Rom. 12.
nam tute in horum caput carbones ignis coacervabis, etProver. 25.
hi teax ex animo redament.64
41
Quae Philo65 quaeque Iosephus66 de sorore Aharonis Philo. lib. anti'quitatum'nar-
rant
, admonent Miriam maiorem natu fuisse, hisce vero Iosep'hus' ant'iquitates' 2. c. 9scri-
pturae
series non repugnat.
42
Ergo scriptura Miriam tertio loco liberorum Num. 26. g.Ammi-
ramis
ad numerans, ordinem sexus, non aetatis custodivit.671. Paral. 6. a.
43
Admirabilis providentia Dei, filiam Paraonis Iosep'hus' anti'quitates' 2. c. 1.Thar-
mut ad flumen et ad misericordiam una impulit,ay effecit, ut
infantem soror, imperio reginae, restitueret matri.68 ut et iam
duplex huber sugeret, nempe regium et maternum.
44
Si hoc non est de petra mel sugere, et de saxo Deut. 32.azduri-
simo
oleum lactere,69 de spinis uvas carpere, et mamilla Matt.7.70re-
gum
lactari.71 quid est?Esa. 60.
45
Haud scio num Philoni consentiam, pronunciantiba Phil'o' ant'iquitates'72
Tharmut73 in Zadico74, et testamento carnis infantem Sabell'icus'75Hebrae-
um
novisse.76 quando plerique scribant, Aegyptios et alios Themuta Heredo'tus'7778
quoque circumcidi solitos.79 Ioseph'us' atiq'uitates' 8. c. 10.
46
Vero puto similius, intellectum ex Paraonis iniqua
sententia, ac ex puero in aquam deportato.
47
Adolescente puero et iam trimatum assecuto,80 Ioseph'us'81acces-
sit
statura, pulchritudo, gratia, etenim visus omnium in se Cant.2. ca. 〈3〉?bb82
oculos convertit, demulsit omnes oblectavit omnes. Sabell'icus'83
48
Adoptatur in filium, Moyses appellatur ab ipsa eius
liberatrice. Neque ilico ut aquis expeditus erat vocatur
Moyses〈.〉84 Buchsymbol fehlt
49
Moyses nomen, Iosephus compositum affirmat Iosep'hus' anti'quitates' 2. c. 9.dua-
bus
Aegyptiis vocibus moy aquam. et esis salvatum Aegy-
ptiis
significantibus.85
50
Vero propius arbitror, compositam duabus Hebrai-
cis
voculis, quas textus continet, et Thermut86 Hebraica non
penitus nesciisse.
51
Mea denique ratio sic est, filiam, infantem patre praesen-
te
et volente adoptasse, tum nomen ei quoque ab eventu im-
posuisse
, et constituisse regni successorem.
52
Alio opinor tempore et ab hoc non diu prolato Iosep'hus' anti'quitates' 2. c. 9Mo-
ses diadema regis humi afflictum conculcavit, et Sabell'icus'87carboni-
bus
ardentibus cladem linguae accepit.88
53
Profuit Moysi infantia, ut Davidi simulata stulticia.891. Reg. 21.
54
Aetate discit, omni Aegyptiorum sapientia eruditur,Acto. 7.
potens dictisque factisque redditur.90
55
Afflictis Aegyptiis collectu ibidum salutem properamIoseph'us' Sabell'icus'
et incredibilem invenit, quorum res eo venerant, ut si ipsa
ipsos voluisset salus servare non potuisset.91
56
Mosesbc quadragenarius rus profectus Aegyptium, aActo. 7.
quo Hebraeus vapulavit, occidit, et sabulobd humavit.92
57
Postridie occidionis, rursum egressus hebraos duos
inter se iurgantes ad pacem revocans, ex iniuriam facien-
te
sciscitatus, cur proximum caederet, male acceptus, Acto. 7.cae-
dis
arguitur, princeps negatur.93
58
Impium pronunciat historia qui proximum verberat.
59
Filium verberat pater, discipulum magister, pater si Prover.1394
virgae parcit reprehenditur lege atque iure, Si caedit, iure fa-
cit
. Quidergo? ecquid proximum caedit? [b1a]
60
Ergo duo cum idem faciunt saepe ut possis dicere, hocbe Comtra Mitonem Terentiainum.95
licet impune facere huic, illi non licet. Dissimilis res sit neces-
sum
est, si dissimilis est qui facit.
61
Si quidem facti qualitatem commutat persona, hoc qui
non pendit iudex, iniurias maximas inferat consequens est.
62
Proinde Iudex si personam bene accipiet, non tamen Exod.2296
personam accipiet in iudicio. Deut.1.17.97
63
Sic neque magistros neque artifices impios arbitramur, si ff. ad. l'egem' aquil'am' Sed etsi.98
discipulum quisque suum parum bene discentem coercet
aut castigat, etenim illis levis coercitio castigatioque permitti-
tur
.
64
Impius autem ille ubi se tueri non quivit, in Mosen
grassatur, caedem pridie factam retegit, incessit, traducit.99
65
Caede subindicata Parao ansam nactus, ad suppli-
cium
quaerit Mosen. Moses vitabundus per deserta ad Mi-
dian fugit.100
66
Madian et regio et civitas circa mare rubrum posita.101Ioseph'us' ant'iquitates' 2. ca. 11
67
Madian ab uno filiorum Abrahami de Cetura susce-
pto
nuncupatur.102Gen. 25.
68
Madian Eupolemus et Demetrius Arabiam vocant. Euseb'ius' de prep'aratione' Evan'gelica' lib.9. c.4.103
69
Sabellicus parum aequo dente ferit Iosephum Midian
Troglodytarum regioni vel consuetudini iungentem.bf104 Sabell'icus' enne'ades' 1. lib.2105
70
Raguel sacerdos et rex Midianitarum septem filias
habuit, pecora pascentes, quo pastoriciam disciplinam haud
postremo loco habendam testatus est.106
71
Neque eas puduit pecus ad fontem adpellere, aquam
Buchsymbol fehlt haurire, exemplo memorabili puellis.bg
72
Mirum regiae dignitati ius appellendi pecoris, hau-
riendaeque
aquulae amplius non fuisse atque privatis.
73
Adpulsus haustusque si pluribus debetur, occupantis
melior conditio, adeoque qui prior tempore, iure quoque po-
tior
habendus.
74
Ut occupatione quispiam dominium iure gentium ff. de acqui'rendo' re'rum' do'ominio'bh l'inea' quod enim
nanciscitur, qui in rem vacuam venit. Et ut suam feram facit
qui venatur et capit. Ita qui aquam de publico epistomio sa-
lientem
primus subiecto vase complectitur, quique de com-
muni
castello vel puteo hausit, iure naturali dominus ff. de aqua coti'diana' l'inea'. 1.ade-
ptae
aquae efficitur.107
75
Proinde pastores iniustos et impios fuisse consequitur,
qui puellis deturbatis haustam et extractam aquam diripue-
re
. Contra Mosen iustum et pium, qui propulsata iniuria,
puellas loco iurique restituit.108
76
Rehuel merito gratiam refert, unamque filiarum nempe
Ziporam uxorem Moysi dat109, et pastoralem curam committit.110
77
Demetrius histor'icus' existimat Ziporam filiam Iothorisbi,
neptem Raguelis fuisse. Veri tamen viciniam maiorem ha-
bent
, qui putant Iethro familiae nomen.111
78
Quandoquidem Zipora Mosi Gersonembj, ut omnes Num. 30.mu-
lieres
maritis liberos pariunt, subindicat scriptura liberos inff. de his qui sui. Insti'tutiones' de pat'ria' pot'estate'
patris potestate existere.112
79
Gersom, Moses quidem nomen compositum non inficia-
tur
, at eius etymon evoluens alteram duntaxat partem Philo. de no'minibus' heb'raicis'expli-
cat
. Philo autem utranque explicans advenam ibi vocat.113

Buchsymbol fehlt Ex cap'ite' tertio Exodi.

〈80〉bk
Moses, peractis in Midian annis quadraginta,114 Acto. 7.blPa-
raone
, suo malo, defuncto populoque Dei sub-
oneribus
Aegypti ingemiscente115 Iethronis soce-
ri
gregem ad montem Dei Horeb deduxit.116
Neque alio oves deducendae sunt.117Ezech. 14.
81bm
Horeb. hominum opinione, mons dei habitus, accolis Iosep'hus' ant'iquitates.2. ca.12. at an'tiquitates' 3. c.1. secus.118
sacer et inaccessus fuit, tametsi laeto salubrique gramine her-
bidus
pascuusque esset.
82bn
Illic Mosi prodigium novum offertur, apparet ei non
modo angelus, sed Deus ipse in flamma ignis, videt, mira-
tur
conflagare rubum, qui non deflagrat.119
83bo
Sacris rebus eminus aspectis turpe est pronunciare.
Ideo propius accedit, ut ociosius et certius dispiciat, exem-
plo
nobis semper imitabili.120
84bp
Ruborum genera licet plura sint, duo tamen praecipuaTheophrast'us' de histo'ria' Plan'tarum' lib. 3 c. 18.
facit Theophrastus, totidem Dioscorides, alterum qui rectaDiosco'rides' li. 1. c. 108. li. 4. c. 35.
in altitudinem assurgit, arborescens, Graecisque kun'osbatoc La-
tinis
sentis vel rubus canis dictus. Alterum qui humi reptat
brachia late spargens quibus radicatur ubi terramadde. Pli'nius' attingit,
mora gerens is qama'ibatoc Graecis, latinis rubus humilis vo-
catur
.121
85bq
In quo genere ruborum ignis haeserit incompertum.Euseb'ius' de prep'aratione' Evan'gelica' lib. 9. c. 4.
Eupolemus narrat ignem subitum de terra exortum, proin-
de
de humili rubo videtur sensisse.122
86br
Iosephus eidem non dissentit, narrans ignem fructife-
ros
ramos complexum insedisse.123 Nisi vascula illa oblongaIosep'hus' an'tiquitates' 2. c. 12
rubi per se nitentis, quibus insunt grana pilosa, inter fru-
ctum
deputet, quod Dioscor'dies' facit.124
87bs
Quamvis nihil intersit sententiae de utrovis sentiamus,
Buchsymbol fehlt non tamen decet incerta pro certis, mordicus praesertim.
evulgare.

De vocatione
Moseos.

88bt
Moses Moses inquit Dominus, cave adeas nisi Ios. 5.calcia-
mentum
solvisti,125 audivit et eadem verba Josue.126
89bu
Nudis et puris et simplicibus cogitationibus, exutis Matt.5.11.127
omni vafricia arteque humana contemplari Deum nos Esa.29.55.128opor-
tet
, Sapientiam sapientum Dominus et perdit et 1. Cor. 1.129pudefa-
cit
. Neque fert oculos per varias res, perque cordis figmenta Num.15.130
fornicantes.
90bv
Nisi Moses specie, ab igne, coelitus in corde impressa at
tractus, conatus fuisset adire, dixisset Dominus, pedes Matt.5.131ab-
scinde
et abiice.
91bw
Quis potest, cor suum applicare mihi, inquit Hier.30.132Domi-
nus
? Quis citra Heb.1.133lucis fulgorem quicquam cernit? Quis ad
characterem gloriae Dei adibit, nisi tractus a patre, audivit
et didicit. Ioan.6.134
92bx
Locus, ait Dominus, sanctus est. Sanctus ille? Psal.88.135nun-
quid
nonby omnis Hier.23.136terra Dei est, ad eoque sancta? Si tota terram scabel-
lum
Dei137 est sancta sit omnis necessum erit.Esa. 66.
93bz
Ut homines interna revelatione Dei sanctificantur di-
scernuntur
, et alius alii eminet. Ita loca revelationibus divi-
nis
insignia aliis sanctiora censentur, et unus mons Dei, ali-
us
Dei non vocatur.
94ca
Quaestionem primam sitne res, vel non sit, item an lo-
cus
sit sanctus vel non sanctus. scriptura nonnunquam oracu-
lo
Buchsymbol fehlt, ut hic, dissoluit, interdum facto rebusque gestis, quemad-
modum
JacobGen. 28. locum in quo requieverat sanctum esse, sca-
lis
, angelis et innitente Deo commonstravit.138
95cb
Porro calceos hominis industria factos ob locum san-
ctum
, in quo Deus se manifestavit iussit exui, eos autemEsa.52.139
qui ad praeparationem Evangelii et pacis a Deo formati suntcc Eph.6.140
indui et parari.
96cd
Dominus de rubo respondens, primum ipse declarat,
se esse piorum Deum, addit autem, patris tui, hoc modo se Ioan.6.141
omnibus manifestat quos ad Christum trahit.142
97ce
Cum autem mortuorum non sit Deus sed vivorum, Matt.22.143
consequitur Abraham Isaac Jacobcf de morte in vitam Ioan.6.144tran-
siisse
.
98cg
Deinde sequitur Mosen, de resurectione mortuorum
scripsisse.
99ch
Moses licet nihil terrificum percepisset, faciem tamen
abscondit et timet,145 ideo non sunt Satanae protinus qui terre
fiunt.
100ci
Dominus eidem clementer exponit caussas descensus
et ad legationem imponendam paulatim deflectit sermonem.146
101cj
Dominus oppressionem suorum quasi nove videt,147 non Gen.18.148
ut ullo unquam tempore non viderit, at nobis sic videt, Deut.13.17.149
ut priusquam rei veritatem habeamus compertam, nun-
quam
ad poenam accedamus.
102ck
Descendit opem suis laturus, et ut testetur, omnia Eph.4. Gal.2.150151pri-
us
se quam suos deserturum. Nonne splendor Dei de Phil.2.152coe-
lo
descendit, formam servi ad sumens semet exinanivit? Nun Esa.49.153
quid sic dilexit nos, ut se pro nobis traderet? an non pater Hier.31.154fi-
lium
unigenitum pro nobis obtulit?
103cl
Moses iniunctam provinciam recusat, quis ego sum
Buchsymbol fehlt inquit, qui vadam ad Paraonem, et Israhelem Aegypto sol-
vam
?155
104cm
Noluerunt et alii legationem a deo oblatam suscipere,1. Reg. 16
nempe Samuel,156 Abdias,157 Naamancn princeps regis Syriae,158 3. Reg. 18.He-
remias,159 Jonas, Petrus,160 Ananias,161 quorum rationes si deputes,Hier. 1.
comperias alium alia permotum officium recusasse.Ioan. ult.
105co
Dominus Mosen metu liberat, erigit promissis, in-
duit
virtute prodigiorum.162
106cp
Signum tamen non praesentis sed futurae rei dat. Cum
eduxeris, ait, populum, me apud montem istunc coletis, hic
mihi immolabitis.163
107cq
Sunt huius ordinis signa alias tradita.1644. Reg. 19.
108cr
Si me rogaverint, inquit Moses, Israhelitae. Quod estEsa. 7.
Deo, qui misit te nomen? quid respondebo? ait Dominus:Exo. 8.
אֶהְיֶה אֲשֶׁר אֶהְיֶה, ero qui ero, et infra אֶהְיֶה, id est: Ero
misit me ad vos.165
109cs
Verbo licet futuri temporis, commodissimo tamen
ad iniunctam provinciam, Deus se declaravit. Quemad-
modum
Christus spiritus essentiam ad clarificationis insti-
tutum
expressit: Ipse me clarificabit, inquit, quia de meo Ioan. 16.ac-
cipiet
.166
110ct
Ero, nostris forte auribus initium rerum aliquod in-
gerit
. Deus autem existentiam suam aeternam, sineque ullo fi-
ne
, et suarum operationum energiam nulla vi impedibilium
voluit insinuare.
111cu
Quod videtur fecisse ubi legimus, levo ego manum
ad coelum et dico aeternitati, vivo ego.167Deu. 32.
112cv
Sentient Paraones omnes et refractarii omnes manumDeu. 32.
Dei excelsam, potentem, effectricem omnium quae destina-
vit
.168
113cw
Nondum comperi quo tuear inter pretamentum >eg'w e>imi <o >'wn169con-
tendentium
Buchsymbol fehlt Deum sic locutum. Ego sum qui sum. item qui
est misit me ad vos.170
114cx
Dominus à verbo ad nomen suum proprium Jehofaיְהֹוָוָהcy
venit, ostendens hoc ei aeternum esse et memoriale a genera-
tione
in generationem.171 Nisi generationem usurparit pro
hominum successione, Infinitum autem dictu quantum the-
saurum
in hoc reposuit Deus.
115cz
Nominis usus formaque reclamat iis qui ineffabile arbi-
trantur
. Siquidem negari non potest hoc nomine Levitas Num. 6.be-
nedixisse
filiis Israhel.172 Neque mea refert Iudaeos religionisda
gratia non effari, neque quod ad solos sacerdotes, et ad certum
anni tempusculum prolationem eius contraxerunt.
116db
Eadem superstitione alia quoque conati adferre. Equi-
dem
vero heemanticum esse nomen, ut Isaac ut Jacobdc et
alia.173 Neque impedit peculiaris forma, cum sunt, et aliae vo-
ces
sine fratribus, ut aiunt, et hoc nominis alia quoque pe-
culiariter
possideat.
117dd
Jehovade, Dei essentiam, existentiamque absolutam et indf
se consistentem, a creaturis discretam demonstrari non eo in-
ficias
. Modo concedant convenire promissionum Num. 6.impletio-
ni
, miraculis, et id esse nomen Dei quod Sacerdotes super
filios Israhel ponere iussi sunt.174 quod et coniunctum est cum Exo.3.175
elohim patrum. hic enim haec sociantur. יְהֹוָה אֱלֹהֵי אֲבֹתֵיכֶם176
118dg
Moses porro sic adfatur Paraonem. Deus Hebraeo-
rum
apparuit nobis, Eamus ergo nunc viam trium dierum
in desertum et immolemus domino Deo nostro.177
119dh
Itinera duplicia facimus, castrensia et civilia, etenim
nunc de terrenis et navalibus nihil. nihil de alia itinerum di-
numeratione
statuimus.
120di
Profusus exercitus, praesertim imbecilli turba, aliisque
Buchsymbol fehlt impedimentis collectus, qualis fuit Hebraeorum, in singu-
los
dies IX, M, P'assus' vix peraget.178 quorum postremi in profectio-
ne
loca primorum uno die vix contingunt.dj
121dk
Ulpiamus et Caius facientibus iter vicena milia ff. Si quis caut'ionibus' l'inea' 1. de Reg'ulis' iur'iuris' l'inea' in itinere.passu-
um
in dies singulos dinumerant.179
122dl
Desertum ubi Moses Deo sacrificia facere debuit, si
mons ille est, de quo dictum est,180 cum eduxeris populum iu-
xta
montem hunc coletis me, certe ab Aegypto ad eundem
intercapedo multo amplior itineribus dierum trium181, civili-
ter
etiam emensis, interest.
123dm
Nam Sina mons ab ipso Arabico sinu LX, M, P'assus' distat.182Ziegle'r'
124dn
De via civili dierum quisquis bene subducta ratione
volet pronunciare, inchoabit a transiti maris loco, ubi po-
pulus
vere eductus et plene liberatus restitit, contutusque estExo. 14. 15.
Aegyptiorum alium excussum in litus, alium aquis sorberi,
alium penitus demersum. ab eo inquam loco ad locum illum
contendet, ubi mons sacrificio condictus prominet.183
125do
Igitur itinera illa dierum ternorum civiliter supputata,Exo. 15. d. 16. a. 17.
tametsi exercitus aliquis septimis castris queat conficere,184 sa-
cra
tamen historia multo pluribus testatur confecta.185
126dp
Porro castrensi profectione populus in desertumdq
ubi Beelzephon extitit,186 ad mare rubrum tertia die, licet Exo. 14.ce-
leriter
ageret iter venit.187 Verum cum illud desertum utiqueIosep'hus' an'tiquitates' 2. c. 13.
desertum, ciborumque inane fuerit, et Moses deserti solius
meminerit, puto nobis iudicium pertinax et obstinatum adem-
ptum
.188 Haec fusius sed ad utilitatem vestram protuli.
127dr
Mosen legatione instructum Dominus praemunit. Scio
ego, inquit, quod Aegypti rex vos haud dimittet abire, nisi
manuds hac forti persensa, qua Aegyptum mirabilibus et in-
usitatis
plagis cruciatam demum substollam:dt189 Buchsymbol fehlt
128du
Clavem190 omnis posterius excutiendae indurationisdv no-
bis
dominus tradit hanc, quam nisi prudenter tenemus verti-
musque
acurate, actum erit. Neque sat est semel, neque plus satis
sexcenties deduxisse et interiora eius eruisse. Nisi frustra
scriptura eam lectoribus obgerit toties et ostendit.191
129dw
Ecce dormies cum patribus tuis, sed populus consur-Deu. 31. ddx
gens fornicabitur post deos alienos, et irritum faciet pa-
ctum
meum quod cum eis pepigi.192
130dy
Incrassatus est, qui in rectitudine factus est, et Matt. 13.recalci-
travit
vel contempsit, adipe obductus est, et dereliquit Deum Deu. 32.dz
factorem suum.193Eccl. 7.
131ea
Christus quoque praedixit, discipulos scandalum Eccl. 15. dpassu-
ros
, desertoresque fore et negatores,Matt. 26. atqui nullum horum ob-
strinxit
peccato, sed nunciavitZach. 13. futurum, quia noverat quid
esset in homine.194Ioan. 2. d
132eb
Nisi Deus praesciret homines sua sponte peccaturosec,
non esset certa et infallibili providentia.
133ed
Proinde non ideo peccamus, vel magna vel parva,
quia Deus praenovit, sed Deus ob id praecognovit, quia nos
eramus, quisque suopto arbitrio, peccaturi.ee
134ef
Neque Deus idcirco praenunciat casum, ut velit adeg Matt. 14.ca-
sum
impellere, sed ut ehhomo cautim prospiciat caveatque semper eh195Hier. 18. 25. Ezech. 3. 18
135ei
Perditio tua o Israhel ex te, salus tua ex me, item.196 Ose. 13.Po-
pulus
meus semetipsum corrupit.197 De induratione dicemusDeut. 32. a
loco, nunc dicendum fuit Deum praedictione malorum non
ullum instigare ad mali patrationem.
136ej
Domino gratiam cuipiam commovente, aliquos exci-
tat
, imprimendo vel inurendo eis favorem erga illum et be-
nevolentiam
, redditque sic ad auxilium, et ad opem ferun-
dam
Buchsymbol fehlt propensos.
137ek
Dedit hoc pacto Danieli gratiam et miserationem inDan. 1.
conspectu principis Eunuchorum, sic tetigit traxit plerosque.1981. Reg. 10.
138el
Hoc itaque donum Deus etiam nondum iustificatis
largitur: Nisi Aegyptios doces iustificatos. Habet fortasse
radios Sol multigenos, quorum aliis affulget omnibus cumMatt. 5.
malis tamen bonis, aliis electos solos incendit et attrahit,Rom. 8.
de quibus legimus, Beati misericordes.199
139em
Caeterum populo huiusmodi gratiam contulit, ut Exo.11. a. 12. c.po-
stulantibus
a vicinia abque cohabitatrice vasa aurea argen-
teaque
, vestes, quo facilius exorarent et obtinerent et precio-
sa
supellectili onusti Aegyptios evaderent.200
140en
Mirumeo plurimorum consensu receptum. Hebraeos
vasa et vestes Aegyptiis furto, aut vi detraxisse, quasi pos-
sit
quisquam volenti ultroque danti, id quod porrigit, sup-
pilare
, aut spolium esse queat, quod ex misericordia datum
oblatumque acceptumque est.
141ep
Hisce reluctatur, nobis autem suffragatur Iosephus,Ioseph'us' ant'iquitates' 2. ca. 14
cuius sententia sic habet. Aegyptii muneribus Hebraeos ho-
norabant
, alii ut citius egrederentur, alii propter vicinita-
tis
consuetudinem.201
142eq
Si Hebraei ignorantibus, aut repugnantibus Aegy-
ptiis
sua bona diripuissent, idque Dei mandatu, neque spoliiDeut. 10. 31.
aut violentiae, neque furti damnaremus. Quia domini est Psal. 23. 49. 88.ter-
ra
et plenitudo eius. ipse necis vitaeque dominus, ipse domi-
nium
proprietatem usu fructum, et omnia habet. Qui fecitff. de acqui'rendo' re'rum' de. do'minio' l. adeo
omnia omnium dominium tenet.202
143er
Homines inter se collati proprietates et usufructus,
et id genus iura habent, ad Deum comparati, nullus homi-
num
ullum bonum sibi vendicabit, Buchsymbol fehlt
144es
Igitur quemadmodum dominus regna regibus Hier. 27.adi-
mit
, alii donat. Sic privatorum bona distribuit, tollitque. IpsasqueDan. 4.
quoque personas ponit deponit, necat, vivificat.Psal. 67. Neque ius ha-
bet
figmentum rogare cur sic faciat.203Lu. 12.

Ex cap. quarto exodi.

〈145〉et
Post haec Deus Mosen miraculorum potentia
vestit, quibus fidem et moveat et faciat, pe-
dum
ergo pastorale Dei praecepto iaculatur in-
tellurem
, quo protinus in vastum draconem
verso, perterrefactus Moses prosiluit, dracoqueeu
ipse cauda comprehensus in pedum rediit.204
146ev
Post hoc, imperio Dei quoque parens, manum incolu-
mem
in sinum inducit, Eam ilico extractam albicare lepra
speculatus, rursus infert sinui, elatam sanitati redditam vidit.205
Hisce duobus miraculis, secundum Horeb et rubum illum,206
vestitus ipse se exercuit. Verum an flumen illic in sanguinemIoseph'us' anti'quitates' l〈.〉 2. c. 12
mutarit mecum controverto.207 Tametsi Iosephus scribat, aquam
de proximo sumptam, ibi effusam, in sanguinem conversam.208
147ew
Caeterum prodigia instar oraculorum, et in ordineIoan. 5. 10. 14
testimoniorum esse, vel hinc discas. Fidem enim faciunt, et
commovent.209 Siquidem ait, propterea credent, tibi conspectumIoan. 3.
esse Deum patrum vestrorum. Item, Si non credent nec au-
scultabunt
voci primi prodigii, credent secundo, Si neque Matt. 9.se-
cundo
, vel tertio credent.210
148ex
Finis miraculorum est, ut fides habeatur iis quae De falsis inferius211miri-
ficus
profitetur, quod si non efficiunt, propter incredulita-
tem
deficiuntur effectu. Non tamen inania revertuntur, sicut
neque verbum. Ut enim verbum iudicat et occidit Esa. 29. 55.adamanti-
nas
mentes, ita prodigia bonos confirmant, impios Ioan. 5. 12.pessun-
dant
, et praetextum eis extorquent. Si opera non fecissem etc.2122 Cor 2. d
item, Si caeci essetis peccatum non haberetis.213 frustra igitur seIoan.15. 9.
Buchsymbol fehlt nescire simulabunt.214 Cum scires omnia, haec Balthassar, aitDan. 5. f
Daniel.215
149ey
Moysi usque officium deprecanti iratus dominus 1. Reg. 8.so-
cium
adiungit Aharonem. Dedit et populo olim in furoreOseae. 13.
regem.216 Dat et hic iratus Mosi collegam. At Moses haud Pau-
lo demissius detrectat, hic nanque inolitam ineloquentiam ex-
cusat
. denique gravedinem additam a die, quo locutus domi-
nus
, caussatur seque ineptum prorsus quaeritur. illi petulantia
iudicem a deo datum repulerunt, quare Aharonem licet ira-
tus
non tamen in furore dedit,217
150ez
Acrem argumentationem. Quis fecit homines? quis
caecum et videntem? quis surdum et audientem?218 qua Deus
Mosen in considerationem creatoris excitat et accendit.
Hinc illud: Cum steteritis ante reges et praesides:219Matt. 10.
151fa
Moses verba a Deo accepta, iussus, Aharoni impertit.220
typus Christi, qui nota fecit discipulis quae audivit a patre.221Ioan. 15.
152fb
Verbum suum Deus sancte commendat, dicens: Et ego
ero cum ore tuo, et cum ore eius, et docebo vos, quaecunqueLuc. 10.
facietis.222 huc illud pertinet: Qui vos audit, me audit: qui vos
spernit, me spernit.223 et illud: Sicut misit me vivus pater in
mundum, sic mitto vos.224Ioan. 17. 20.
153fc
Primus in cultu Dei gradus, est Dei notitia, nam ope-
ra
nisi consequuntur stulta sunt et invisa Deo, docebo ait, quaeMatt. 7. 20.
faciatis.225Eccl. 4.
154fd
Posthaec dum annos 40 in Midian egisset, Dei nutu Psal 5226re-
migrare
in Aegyptum Moses exordiens, uxorem et liberosSynecdoche Mosaica
asino imponit, iterque exequitur.227 Porro cum asinus ferundo
oneri par non esset, et Ptolomeus forte Mosen minoris du-
cturus
esset Iosippus scribit Septuaginta id veritos, Josippus in limine sue historie.praedi-
cta
verba sic interpretatos. Imposuit eos super id quod por-
tare
potest hominem, asseritque omnes, licet locis disiunctos, simi-
liter
vertisse.228 Buchsymbol fehlt
155fe
Divinitus erudimur, ne ius nostrum possessoribus ff. de rei vind'icatione'229ce-
lemus
, rem qualemcunque, a quoquam si repetamus, quod do-
minus
Paraoni causam, ob quam Israelem vindicaret, Iud. 11.desi-
gnari
voluit.230 Iephtha caussam retinendarum rerum non reticuit.231
156ff
Israhel Ephraim Cahath, scriptura Exo. 4. Gen. 40primoge-
nitos
secundum electionem facit〈.〉 Nam Esau Manasse et Hier. 31Ger-
som secundum carnem priores esse natos non dissimulat.232Exo. 6. 1. Par. 6.
157fg
Mosen iter tenentem, et in diversorium latum visus estNum. 4.
dominus occidere, proinde Zipora petra filiorum praepu-
tia
excidit, ac iisdem pedes Moseos attingens, sic eum affa-
tur
. Sponsus sanguinum mihi tu. quod dixit propter circum-
cisiones
.233
158fh
Locus234 copiosus hic est, intelligi pleraque quae non Ulp'ianus' in l.1. ff. de his quae del'entur' in test'amento'235legi-
mus
, quid etiam sit legibile, quid intelligibile. Huius ordinis
nonnulla sunt, quae ad statum scrip. et voluntatis. item, syllo-
gismi
pertinent, C'icero' ad Her'ennium' 1.236Intelligitur autem Deum iratum Moysi pro-
pter
praeputia, et, opprobrium amoliendum, priusquamJos. 5
aggrediamur divina.237
159fi
Circumcisis gnatis, sublata caussa destitit a Mose Lev. 16.De-
us
iratus, id quod solet. Verum ob caussas aliquot poenamHier. 3. 18.
geri vult interim noxafj remissa, tum propter experientiam2. Paral. 12. b.
et exercitium, tum ob alia, de quibus alias.238Iud. 2. et. 3. Rom. 7.
160fk
Aharon circa dei montem occurrit Moysi. Moses o-
mnia
eventa illic edisserit. hi mox una in Aegyptum com-
meant
. Ubi Aharon praeceptiones Dei refert, et aeditis pa-
lam
signis confirmat, populus credit.239

Ex cap. V. exodi.

〈161〉fl
Parao postulatione Moysis et Aharonis Paraones.acce-
pta
, protinus detonat. Quis ille Deus est cuius
audiam vocem: In cuius gratiam dimittam Isra-
helem
Buchsymbol fehlt? 2 Non illum novi, neque dimittam. 3 Vos popu-
lum
ab operis ad Euse'bius' de prepa'ratione' Evan'gelica' 9. cap. 4.desidiam et rebellionem avertitis. 4. Heus
heus popule homines istos vanos et mendaces fugite horum
nugis necem occumbetis.240 Eupolemus addit Mosen in car-
cerem
intrusum.241
162fm
Ius gentium violat qui hostium legatum pulsat.242 Licetff. de legat'ionibus' l'inea' ul'tima'
pulsare sit citra dolorem caedere.243 Quanto gravius contra
gentium ius committunt, qui summi principis, nempeff. de iniur'iis' l. lex Cor'nelia'
dei caduceatores, dei filios in libertatem repetentes, tor-
quent
, exurunt, strangulant, suffocant, aut alio mortis ge-
nere
occidunt.
163fn
Qui vos tangit pupillam oculi mei tetigit,244 quod Zach. 13.mini-
mo
eorum qui credunt in Deum fit, Deus sibi sactum ipsiMatt. 25.
existimat.245 Delinquent omnes qui devoratur Jacob et malaHier. 2.
venient super eos. Effundet iram suam dominus in eos quiHier. 10.
Jacob comedunt.246
164fo
Quintus Mutius cum qui legatum pulsasset hostibus,ff. de legat'ionibus' l'inea' ul'tima'
quorum erat legatus, dedi debere censuit,247 Alexander horri-
fica
sceleris tanti magnitudine militem in Tyrios accendit,248Curtius. lib. 4
alii aliis modis facinoris tanti foeditatem depingunt et Ioseph'us' de bell'o' Iud'aico' l. 1. c. 14.abo-
minantur
,249 quaeso, si nostrorum immanem vim viderent, quid
putem dicturos: quid in eos qui iure gentium, sideque publica
data acceptaque violatis de medio tulerunt dei nuncios, quo-
rum
solidior fuit sermo, quam ut tantillum potuerint Matt. 10.refu-
tare
.250
165fp
Instituta filiorum dei vindicatione, Parao crudelior
redditus, sentiens lutea opera absque paleis, neque recte Esa. 29. 40. 55.coale-
scere
, neque diuturna fore, mandat populo, ut ex AegyptiisMatt. 15.
agris paleas legant,251 hoc est nugas et vanitatem, sapientiamCol. 2.
carnis prudentiamque mundi inveniant, quae cum dei veritateHier. 23.
Buchsymbol fehlt nullam obtinent societatem.252
166fq
Paraones mandatu suarum traditionum homines 1 Cor. 3.di-
spergunt
,253 et in periculosas sectas diffundunt. At dominoZach. 10.
sibilante, dispersi concurrunt et congregantur. Ovesque Ioan. 10.extra-
vagantes
pastoris voce sonante ad ovile confluunt.254
167fr
Ut Petrus fretum modica fide ingrediens mergi Matt.14. 8.coe-
pit
.255 Ut discipuli mare concitato, Salvatorem exuscitant:256
Ita Israhel saevitia Paraonis pressus fluctuat, seque nunc iam
foetere conquaeritur, nec pudet crimen in dei servos trans-
ferre
.257
168fs
Ob id Moses sic dominum affatut. Cur populum af-
fligis
? cur me ablegasti? ecquid ut tuos liberem? Atqui a Hier. 20.fttem-
pore
, quo in tuo nomine locutus sum, liberando non 3. Reg. 19.libera-
sti
.258 Simile quiddam alii passi sunt, Hieremias, Elias, Acto. 1.discipu-
li
Christi.259

Ex capite sexto
exodi.

169fu
Respondens dominus, non inquit. Populum li-
berabo
nunc, sed nunc videbis quae facturus
sum Paraoni.260Exod. 8. Atqui Paraoni permittit delige-
re
tempus, Acto.1.261 quo ranis liberetur cidemque crasti-
num
diem condicit,262 quali mixturam bestiarum Matt.24.263
immittit.264 Ergo meliori loco erunt impii, quando piis celatExod. 8.
ut apostolis, ut discipulis, Verum utrique ad Abac.2.265cognoscen-
dum
Deum diversis ita modis incitantur.
170fv
Mosen patriarchis praecellere indicio sit, quod DeusIoan. 8.
patriarchis in Schadai, non in Jehofa nomine, utroque vero2. Cor. 1. d
Moysi, cognitus est.266 Quamvis Abraham Christi diem viditActo. 2. 3. 13.
in quo Deus omnia promissa perficit.267 Buchsymbol fehlt
171fw
Dominus cum naturam suam tum appropriata, ut
vocant, in nominibus suis ostendit, quibus habitis, habetur
et Dei cognitio,268 abiectis autem non magis ac quis amoto
speculo noticiam frontis genarum, et reliquae facici retinet,
quod inferius multo lucidius dicetur, hinc partim Exod. 33.effundi-
tur
illud. 1. Cor. 13.Videmus nunc per speculum in aenigmatafx.269 item. Fi-
des
ex auditu, auditus per verbum Christi.270 item,Rom. 10. Moses de me
scripsit,271 et alia in Evangelio clariss'ima'.Ioan. 5.
172fy
Suscitat pactum dominus, dum promissa perficit, dan-
do
Chananeam pollicitam,272 quam peregrinationis terram vo-
cans
, patriam negat, et coelestis habitaculi commonet, illiusGen. 12. 13. 15.
autem gratia sustulit manum, ad se, quia superior se non extat.273

Ex cap. vii.fz exodi.

173ga
Quemadmodum Deus hominibus reges datgb
principes et magistratus, ita Dominus Mosem
in caput, et Deum Paraonis constituit,274 ut sit ei
Deus, sapientia, virtute, praecellentia.
174gc
Porro nullusgd unquam hominum, sic factus est aliorum
deus, ut coli pro numine possit. Sunt quidem dii multi, sed Exod.22.275sa-
crificandum
uni deo. Si quis Mosi immolasset eum peremis-
sent
lege. Huc adde de Barnaba et Paulo.276Acto. 14.
175ge
Dominus Paraonem subiecit Mosi. Moses enim illum
virtute superavit, punivitque eius contumaciam, dominus
necis vitaeque eius datus.
176gf
Aharon minime datus est Mosi propheta, ut ei magi-
ster
esset, aut futurorum praedictor, quales extiterunt aliorum
regum prophetae. Sed Moses Aharonem docuit, non solumExod. 4.
sententiasgg dei verum et futura,277 itaque ut apostoli fuerunt Christi278
Buchsymbol fehlt prophetae, ita Aharon Moseos propheta, proinde Moses
iterum Christi typusgh fuit.279
177gi
Indurabo cor Paraonis, et augebo prodigiorum nu-
merum
in terra Aegypti.280 Quamvis indurationis tractatiogj
adduncis et peracutis spinis amicta sit, ut diffidam me illinc
non lacerum abiturum, tamen aliquid modo, quando illati
sumus, dicendum, quo posterius et rectius, et perspicue ma-
gis
contingat eloqui.
178gk
Indurat dominus tradendo hominem suisgl cupidita-
tibus
.gm Rom.1.281 Indurat qua peccatores ad poenitentiamgn vocat Rom.2.282be-
nignitate
, Indurat signis veris, indurat mendacibus, 2. Thes.2.go283indu-
rat
perspicuo,gp indurat velatogq sermone.284 Sunt alii denique mo-
di
et caussae indurationis non paucae.
179gr
Hic autem locus de induratione,285 quae signis promove-
tur
, intelligitur, quia mox de signis et portentis subiecit.
180gs
Cum duo inter sese prodigia conflictantur, nihil mirum
si spectatoris animum diverse trahant, ut nesciat, gtet dubitetgt
utri concedat, iccirco excusationem aliquantulam dant. Ut do
nec Mosaicus Draco286 Aegyptios torve aspexit, spiras excus-
sit
, et cum illis praeliatus, et hi vicissim repugnaverunt, tanti-
sper
purgare se potuit Parao. Ubi vero Mosaicusgu insulta-
vit
, corripuit alios, in terram statuitgv, exanimavitgw deglutivit, ne-
mo
adeo retusus, nemo tam saxeus ad fuit, qui negare qui-
vit
victricem potentiam, superioremque divinoremquegx existi-
tisse
penes Mosen.
181gy
Virtutem mendacium signorum esse vehementem,
testatur expersentia, docet Apostolus, Adventus eius, ait,2. Thes. 2.
est secundum operationem Satanae, in omni potentia et si-
gnis
et prodigiis mendacii, in omni deceptione iniustitiae
iis qui pereunt. item, Deus mittet illis efficaciam illusionis
ut credant mendacio.287 Buchsymbol fehlt
182gz
Attestatur et Christus, dicens: Surgent pseudo pro-
phetae
, et dabunt signa magna, ita ut in errorem inducan-
tur
, si fieri potest, etiam electi.288
183ha
Si dixerit vates aliquis, surge, sequamur deos alienos,Deut. 13.
et signum, quod praedixit, evenerit, cave sequare, quia ten-
tat
vos Deus, ut palam fiat si diligatis eum.289
184hb
Signa mendacii et iniustitiae nominat,290 quod menda-
cia
inducunt in animum, aut quod apparentia sint praestrin-
gantque
oculos, aut quod utrumque in uno concurrat, ut non mo-
do
non sint quod apparent, sed mendacium et iniustitiam
astruant et probent.
185hc
Itaque uno eodemque opere deus, alios manifestat, aliosRom. 1.
immissa illusionis efficacia indurat, ut credant mendacio et2. Thess. 2.
iudicentur, ab ipso qui secundum veritatem indicat.291Rom. 2.
186hd
Illud porro בְּלַהֲטֵיהֶם,292 hoc inscriptum loco neuti-
quam
cogit fateri Draconeshe Aegyptiorum apparuisse, et re
nonhf extitisse, quanquam hoc Iosepho video placere.293

¶ De Plagis et poenis,

187hg
Aharon baculo flumen verberat, et omnes Aegypti
aquae vertuntur in verum sanguinem, necantur pisces, aqua Exod. 8.om-
nis
obolescithh, perduntque operam Aegyptii inquirentes aquam.294
188hi
Nullus canalis, nulla fistula, nullus rivus, nullum inci-
le
, nulla persona, nullum breviter aquarum, neque caput, neque
receptaculum, dies perpetuos septem Aegyptiis, nisi Psal.79.105.295san-
guinem
praebuit. Ergo populus in Gosen296 sanguinem ha-
buit
: sed eadem aqua Iudaeis potabilis, et salubris. Aegyptiis
impotabilis et laetalis fuit.Ioseph'us' anti'quitates' 2. c. 13. et li. 3. c. 1. Ut eadem veritas aliis vitae, aliis
mortis odor.297
189hj
Merito Aegyptii versis in sanguinem aquis Sap.11.298multan-
tur
,299 perquae enim quis peccat per ea torquetur, et qualemLevi.24. d300
quisque maculam infligit, talem patietur. aquis sustulerunt inno-
centes
, innocentum igitur necem sanguis et retulit et ultus est.
190hk
Quando doctrina aqua interdum vocetur, haud ab-
surde
dicemus, eorum dogma in sanguinem mutari, ipsisque
Buchsymbol fehlt nencem allaturum, qui pueros sensu subruunt, qui verborum Matt.18.301
vento quempiam auferunt Christo, quique traditiunculis per Ezech.36.302
turbatum dei verbum ceu pabulum purum ovibus Matt.15.303obii-
ciunt
, quique carnali libertate freti infirmos fide labefactant.Rom. 14.
191hl
Aegyptiorum prudentes, aquam alicunde importa-
tam
hm in sanguinem transformant, ut Aharon fecerat,304 idque
dei permissione actum est, Verum sanguinem a deo factum
minime queunt amovere. Mirabili dei iudicio mala cumula-
ri
permittentis.

Ex cap. viii exodi.

192hn
Alterum poenarum genus, aquae, baculo Aharo-
nis protenso, suppeditant, nempe ranas tanta vi,
quibus terra omnis, domus omnes, conclaviaIoseph'us' anti'quitates' 2. ca. 13.
omnia complebantur, adeo ut ne a furnis, nec
a cibis qui friguntur, abstinerent. Dormitantes
infestabant, vigilantes perrepebant, bibentibus e poculis bra-
chia
porrigebant, vivae obreptionibus cruciabant, mortuae
foetoribus differebant.305
193ho
Origenes ranarum strepitu, carmina poetarum acci-
piens
, ranas Cyrenis, in Seripho insula, in lacu Thessaliae tran-
sit
, iure tamen reprehendit, qui fuligines fabularum offundunt.306
194hp
Dominus usque patitur Aegyptios praestigiatores similiter fa-
cere
, at non patitur amoliri ranas, dirum Aegyptiorum exitium.307
195hq
Parao divina virtute victus Mosen accersit et Aharo-
nem quibus supplicat, ut dignenter Deum, quem profiteban-
ter
interpellare, quo ranas depellat, pro quo spondet se ple-
bem
emissurum.308 hinc disces orationem hypocritarum, qui-
bus
non est in animo quod dicunt, quos pudet, ut fures in Hier.2 et.8. c309fur-
to
comprehensos.
196hr
Moses delectum temporis, quo Deum orari pro se cu-
piat
largitur Paraoni, quo sciat, non existere quempiam, quem
admodum Deus est, qui futura, et secreta servis suis revelat Amos.3.310
et annunciaret efficit.311 Buchsymbol fehlt
197hs
Parao crastinum diem praefiniens, iuxta Dei providen-
tiam
praefinivit.312 Neque tamen fuit magis pius, atque hi, qui
Christum in lignum suffigentes, fecerunt quae manus et Acto.4. f.313con-
silium
Dei decreverant. Quare duae contrariae voluntates in
uno facto concurrentes idem factum disiungunt.
198ht
Egressi Paraonis domo, Moses valido clamore, Do'minum'
invocat, exorat, discedunt ranae in flumen,314 flumen eodem
memento ad suum redit (teste Iosepho) ingenium, hoc est a
sanguine in aquam transformatur.315
199hu
Amotis et ranis et sanguine, respirationeque conces-
sa
, Paraonis duricia aggravescit, non remittit, ad vomitum
ipse regreditur, promissa non perficit,316 contemptaque dei Rom.2.317bo-
nitate
, ad poenitentiam natura invitante, irarum acervos si-
bi
cumulat.
200hv
Eamobremhw Moses Aharoni imperat tertium plaga-
rum
genus aggredi, qui iuxta praefinitum terrae pulverem
baculo feriens Cinnim excitat, quos Cinipes et Scinipes vo-
cant
.318 Hoc animal Origenes pennatum, sed ita minutum Origen'es'de-
pingit
, ut visum effugiat, corpus tamen acerbo stimulo te-
rebret
.319 Philon addit bestiolam eam solere pruritum Philonnoxi-
um
relinquere, et nares et aures penetrare.320 Columella Columel'la' de Rust'ica re' li. 1. c. 5.no-
tat
infestis aculeis armata gigni animalia, quae in homines
densissimis examinibus involant.321 Sabell'icus' incursum musca-
rum
fuisse consentit.322
201hx
Hic nunc diis Satanam expoliat et exuit potestate miri-
fica
. Hic traducit, hic cogit invitos magos altiorem adeoque
diviniorem virtutem confiteri, ut Satanas Christum Col.2.323confes-
sus
est nolens et repugnans. Nunc iam dicunt, digitus dei Mar.1.3.324
hic.325 Ecquid inimici nostri iudices sunt, deum Moysi et Deut. 32.aeter-
num
et verum Deum esse?326 Buchsymbol fehlt
202hy
Memorabilis ordo, quo Paraonis Dracones a Draco-
ne
Dei vincuntur et delentur prorsum.327 Deinde Do. Exod. 9.praesti-
giatoribus
virtutem mirificam detrahit, et denutatos osten-
dit
. Postremo ulceribus aspergit tingit et emaciat, ut ne-
queant
consistere.328
203hz
Simili ordine dominus Palaestinos edomuit. Primo1. Reg. 5.
Dagon arca dei captiva in Asdod deturbavit sede. Secun-
do
restitutum loco non modo in terram rotavit, sed caput
et manus obtruncavit. Tertio Palaestinos sic afflixit, ut ar-
cam
cum muneribus certatim dimitterent. Ergo inimici
Dei licet fremant et frendeant virtutem eius victricem fa-
teantur
oportet.329
204ia
Parao tamen et si Dracones suos in lucta periisse, et
Magos nequicquam conatos, confessosque Dei digitum no-
vit
, adhuc obstinate cor obfirmat.330
205ib
Quartam itaque plagam, nempe mixturam Rabini Ioseph'us' Sabell'icus'331anima-
lium
, alioqui non convenientium, excitat, ut leones, lupos,
serpentes et scorpiones, et multigenis bestiis exercitum
aspectibus monstrosis et terrificis, quarum metus agros cul-
tu
omni nudavit.
206ic
Haec terrifica bestiarum conspiratio et mixtura terram
Gosen non invasit, propter Israhelem separatam, cuius bo-
na
pars illic habitavit.332
207id
Gosen plerique Hiessen vocant, Bubastus Ptolemeo.Volater'ranus'
Aliquibus Heroopolis, aliis Aemon vocata. Iosepho Ioseph'us' anti'quitates' 2. ca. 7.Helio-
polis
. Sinum Heroopolitanum Plin'ius' facit in Arabico, terra al-
trix
pecudum, quae Dei populum recepit in Aegyptum ad-
venientem
.333
208ie
Parao tanto bestiarum immanium conventu terrefa-
ctus
Buchsymbol fehlt prermittit populo, ut colat Deum sed in Aegypto, Mo-
ses permissionem confutat, quod non liceat suis deo vivo ab-
ominationes
Aegyptias immolare. Deinde si liceret, non esse
tutum, se enim lapidatum iri ab Aegyptiis.334
209if
Pecudes quas venerebantur Aegyptii appellat abo-
minationes
, adoraverunt autem bovem, apim, vaccam etStrabo. lib. 17.
hircum, etc.335
210ig
Nunquid autem Palaestinarum abominationes obtu-
lerunt
Bethsamitae?336 an non Gidion taurum Baali sacratum1. Reg. 6.
et saginatum immolavit Deo?337 caussa discrimen adfert etIud. 6.
nodum fecat.
211ih
Contortus Parao bestiarum impetu commeatum dat
Israheli, sed hac lege. Ne remotius se auferat, et ut pro se
Deo supplicet Moses. Moses recipit, vicissim monens. Ne
providentiam Dei pergat fallere. Parao liberatus metu, sua
propria verba defoedat, et cor rursus sciens volensque ob-
firmat
.338
212ii
Ideo Do'minus' quinta poena, sese Paraonis et Aegyptiorum
omnes in agro comprehensas pecudes, nempe macie, sub-
laturum
minatur, et non unam Israhelis perditurum, fecit, mi-
sit
Parao et rei veritate percepta, inde cor suum indurat,
unde Deum, cognita eius certa providentia et potentia, ti-
mere
debuit.339
213ij
Sexto immissis ulceribus turgidis et ardentibus gras-
satur
in homines et iumenta, et praestigiatores, quos ante
exuit virtute, nunc iam ulcere sic afflictat, ut ante Mosen sta-
re
non possent.340

Basileae apud Lucam Schouberium341 An. M. D. XXXVIII.ik


afolgt von der Hand des Sebastianus Lepusculus Est Seb 'astiani' Lepusculi B 'asiliensis'
bvom Editor verbessert für ar-∥bitratussum
cfolgt von unbekannter Hand M. Luth. obiit aet. 63. 18 feb. Anno 1546. ∥ And. Carol. Anno 43. Vigilia Nativitatis C.
dNummerierung fehlt, vom Editor ergänzt
eam äußeren Rand hinzugefügt acto 'rum' 7
fvom Editor verbessert für lih
ggestrichen und korrigiert in Col
hvom Editor verbessert für an
iam unteren Rand hinzugefügt ut dominus electos de mundo eleget. adeo ut in mundo ∥ non sint/ et tamen in mundo sunt Et ut dei filii in car 'ne'∥ non sunt ro 8 〈?〉 et tamen in carne existunt Sicut [diabolus] ∥ eiectus est foras et tamen inter homines ∥ obambulans quaerensque quem devoret 1 p 'etri'
junterstrichen
kam inneren Rand hinzugefügt Matt 11
lam äußeren Rand hinzugefügt 〈de p〉oen: ∣ in servorum ∥ 〈[…]〉m ∣ in metallum
mfolgt in roter Tinte ff de poenis ∣ in metallum
nam äußeren Rand hinzugefügt 〈mu〉rus igniis Zach 2b
ofolgt ut quisque suum vult esse ita est in Adel 'phi' Teren 〈tii〉; am äußeren Rand hinzugefügt qui adheret deo qui adheret 〈spirito〉?
pam inneren Rand schwer lesbare Notiz, zweite Zeile auch rot unterstrichen Gen 〈?〉 11 ∥ dan 〈?〉 8
q-qrot unterstrichen
r-rrot unterstrichen
sam äußeren Rand hinzugefügt Iere 17
t-tunterstrichen
ufolgen am äußeren kaum lesbare Buchstaben mar 〈?〉
vfolgt Matt Iu 〈[…]〉? – unter der These eine durchgehende Linie als Trennung von der darauffolgenden These hinzugefügt
wam äußeren Rand rotes Kreuz hinzugefügt
xkurze Linie zwischen den zwei Thesen hinzugefügt
ymit Verbindungsstrich am oberen Rand hinzugefügt Voluntas iustificandi iustificat hii n 〈on〉 ∥ calescit quia quod calescit non est calid 〈[…]〉 ∥ lucescit i.e. lux adest et 〈[…]〉 incrementum 〈?〉
züber der Zeile und am äußeren Rand in roter Tinte hinzugefügt Nabuchdo: hie 27 6 et 50 Cyrus a deo v 〈ocatus〉 1 Ez. 1
aamit Verbindungsstrich und am äußeren Rand hinzugefügt de Biliam 〈?〉 ∥ Homel 1 〈7〉? ∥ Nabuchodon 〈osor〉 ∥ credideru 〈[…]〉 ∥ sed Iesus
abhsl. korrigiert aus remuneratur ; am inneren Rand hinzugefügt Gese 〈?〉 ∥ Ies 1 〈?〉 ∥ Exo
acmit Verbindungsstrich und am äußeren Rand hinzugefügt raab id est 〈?〉 ∥ de creden 〈[…]〉 ∥ T Exo 8
adam inneren Rand und unter der Zeile hinzugefügt ps 135 ∥ 〈[…]〉 et stultus in potetstatem ∥ 〈[…]〉ssis q 〈[…]〉 pietas 〈[…]〉
aefolgt de poen: d. 1. c. quamobrem elemosinam ∥ et distulit poenam ad mensura 〈?〉
afunter der Zeile hinzugefügt Exo 8
agunter der These eine durchgehende Linie als Trennung von der darauffolgenden These hinzugefügt
aham äußeren Rand ein rotes Kreuz hinzugefügt
aiam äußeren Rand in roter Tinte hinzugefügt Sap 18c
ajeine durchgehende Linie zwischen dieser und der darauffolgenden Zeile der Marginalie hinzugefügt
akvon hier bis Ende der Seite rubriziert
aldurchgestrichen
amKomma durchgestrichen
an-anunterstrichen
aokorrigiert aus aquam
apkorrigiert aus salvaturam
aqrot unterstrichen
arfolgt in roter Tinte dolor ad vitam / mortem > 2 Cor 7
as-asunterstrichen
at-atunterstrichen
auunterstrichen
av-avunterstrichen
awunterstrichen
axunter den ersten zwei Wörtern dieser Zeile eine kurze Linie und am äußeren Rand ein Kreuz hinzugefügt
ayüber der Zeile unlesbares Wort hinzugefügt
azvom Editor verbessert für 38
bavom Editor verbessert für prouuncianti
bbunsichere Lesung; letzte Ziffer kaum lesbar
bcvon hier bis zum Ende der Seite Thesen mit durchgehender Linie zwischen den Thesen 55 und 56 bzw. 57 und 58, sowie mit einer Linie am äußeren Rand markiert
bdhsl. korrigiert aus fabulo
beThesen dieser Seite mit Linie am äußeren Rand markiert
bfam äußeren, beschnittenen Rand in roter Tinte hinzugefügt und und daher kaum lesbar Strabo 1 〈[…]〉 ∥ pli vi 〈[…]〉; folgt zwischen dieser und der darauffolgenden These eine durchgehende Linie
bgThesen dieser Seite mit Linie am inneren Rand markiert: These 72–75 auch mit Linie am äußeren Rand markiert
bhvom Editor verbessert für de.
bihsl. korrigiert in Iethronis
bjhsl. korrigiert aus Gerson
bkNummerierung fehlt, vom Editor ergänzt
blam äußeren Rand ein Kreuz hinzugefügt
bmvom Editor verbessert für 80
bnvom Editor verbessert für 81
bovom Editor verbessert für 82
bpvom Editor verbessert für 83
bqvom Editor verbessert für 84
brvom Editor verbessert für 85
bsvom Editor verbessert für 86
btvom Editor verbessert für 87
buvom Editor verbessert für 88
bvvom Editor verbessert für 89
bwvom Editor verbessert für 90
bxvom Editor verbessert für 91
byüber der Zeile (von anderer Hand?) hinzugefügt
bzvom Editor verbessert für 92
cavom Editor verbessert für 93
cbvom Editor verbessert für 94
ccunter diesem Wort bis zum äußeren Rand Strich hinzugefügt
cdvom Editor verbessert für 95
cevom Editor verbessert für 96
cfvom Editor verbessert für Jaacob
cgvom Editor verbessert für 97
chvom Editor verbessert für 98
civom Editor verbessert für 99
cjvom Editor verbessert für 100
ckvom Editor verbessert für 101
clvom Editor verbessert für 102
cmvom Editor verbessert für 103
cnhsl. korrigiert aus Maaman
covom Editor verbessert für 104
cpvom Editor verbessert für 105
cqvom Editor verbessert für 106
crvom Editor verbessert für 107
csvom Editor verbessert für 108
ctvom Editor verbessert für 109
cuvom Editor verbessert für 110
cvvom Editor verbessert für 111
cwvom Editor verbessert für 112
cxvom Editor verbessert für 113
cyam äußeren, beschnittenen Rand hinzugefügt und deshalb kaum lesbar No 〈men〉 ∥ θ 〈e'oc〉
czvom Editor verbessert für 114
daam äußeren Rand ein Kreuz hinzugefügt
dbvom Editor verbessert für 115
dcvom Editor verbessert für Jaacob
ddvom Editor verbessert für 116
deunterstrichen
dfam äußeren, beschnitten Rand hinzugefügt und daher kaum lesbar יְהֹוָ ∥ Exo 〈[…]〉
dgvom Editor verbessert für 117
dhvom Editor verbessert für 118
divom Editor verbessert für 119
djhsl. korrigiert aus contigerunt
dkvom Editor verbessert für 120
dlvom Editor verbessert für 121
dmvom Editor verbessert für 122
dnvom Editor verbessert für 123
dovom Editor verbessert für 124
dpvom Editor verbessert für 125
dqam Rand hinzugefügt de hoc itinere ∥ origines 〈[…]〉 ∥ O 〈[…]〉 in Exo ∥ homel 5
drvom Editor verbessert für 126 gemäß hsl. Korrektur
dsam äußeren Rand in roter Tinte hinzugefügt Ps 86
dtfolgt Kustode Clavem , darunter und am beschnittenen äußeren und unteren Rand hsl. hinzugefügt und daher kaum lesbar 23 q. 4 Nabu-∥chodonosor ∥ Vasis ire nunquam ∥ redderet interitum ∥ si non spontaneum 〈[…]〉
duvom Editor verbessert für 127
dvüber der Zeile hinzugefügt I25 ; am äußeren, beschnittenen Rand in roter Tinte hinzugefügt und daher kaum lesbar unde Orig 〈[…]〉 ∥ 118 c a
dwvom Editor verbessert für 128
dxam äußeren, beschnittenen Rand hinzugefügt und daher kaum lesbar corrup 〈[…]〉 ∥ Exo 32 〈ille acce〉∥pisse 〈t〉
dyvom Editor verbessert für 129
dzam äußeren, beschnittenen Rand hinzugefügt und daher kaum lesbar necasse ∥ 〈[…]〉 oportet dep 〈[…]〉 ∥ qui ait pe 〈[…]〉 ∥ pastore 〈[…]〉 ∥ oportet depleri ∥ scandalum f 〈[…]〉 ∥ et falli non p 〈otest〉
eavom Editor verbessert für 130
ebvom Editor verbessert für 131
ecvom Editor verbessert für pectaturos
edvom Editor verbessert für 132
eeThese durchgestrichen; folgt am äußeren Rand 23 94 Nabuchod 〈onosor〉
efvom Editor verbessert für 133
egam äußeren, beschnittenen Rand hinzugefügt und daher kaum lesbar qt ps 〈.〉7 ps 135 de p 〈[…]〉 ∥ in m 〈[…]〉
eh-ehdurchgestrichen für hominem poeniteat delicti, et dominus ∥ poenam dimoveat.
eivom Editor verbessert für 134
ejvom Editor verbessert für 135
ekvom Editor verbessert für 136
elvom Editor verbessert für 137
emvom Editor verbessert für 138
envom Editor verbessert für 139
eoThese mit Linie am äußeren Rand markiert
epvom Editor verbessert für 140
eqvom Editor verbessert für 141
ervom Editor verbessert für 142
esvom Editor verbessert für 143
etNummerierung fehlt, vom Editor ergänzt
euam äußeren Rand que korrigiert in sedque
evvom Editor verbessert für 145
ewvom Editor verbessert für 146
exvom Editor verbessert für 147
eyvom Editor verbessert für 148
ezvom Editor verbessert für 149
favom Editor verbessert für 150
fbvom Editor verbessert für 151
fcvom Editor verbessert für 152
fdvom Editor verbessert für 153
fevom Editor verbessert für 154
ffvom Editor verbessert für 155
fgvom Editor verbessert für 156
fhvom Editor verbessert für 157
fivom Editor verbessert für 158
fjhsl. korrigiert aus noxia
fkvom Editor verbessert für 159
flNummerierung fehlt, vom Editor ergänzt
fmvom Editor verbessert für 161
fnvom Editor verbessert für 162
fovom Editor verbessert für 163
fpvom Editor verbessert für 164
fqvom Editor verbessert für 165
frvom Editor verbessert für 166
fsvom Editor verbessert für 167
ftTypen beschädigt, unlesbar
fuvom Editor verbessert für 168
fvvom Editor verbessert für 169
fwvom Editor verbessert für 172
fxhsl. korrigiert aus aenigmatae
fyvom Editor verbessert für 173
fzhsl. korrigiert aus vi.
gavom Editor verbessert für 174
gbam äußeren Rand hinzugefügt Exo: 9 7 usque quo non ∥ vis subjici mihi? ∥ 〈E〉xo: 11 fecit enim magnum ∥ 〈po〉pulis suorum et populi paraonis 〈?〉 〈[…]〉li 45 a ∥ item principes ∥ 〈[…]〉 〈[…]〉 ∥ ei.
gcvom Editor verbessert für 175
gdhsl. korrigiert aus nullns
gevom Editor verbessert für 176
gfvom Editor verbessert für 177
ggunter der Zeile hinzugefügt Sap: 4 c 〈?〉 2 〈?〉 Reg 12 3 reg 18 ul 〈?〉
gherster Buchstabe T in roter Tinte markiert und am inneren und äußeren Rand in kleines t korrigiert
givom Editor verbessert für 178
gjam äußeren, beschnittenen Rand hinzugefügt und deshalb kaum lesbar de indurati 〈one〉 〈[…]〉
gkvom Editor verbessert für 179
glam äußeren, beschnittenen Rand hinzugefügt und deshalb kaum lesbar Theo 〈[…]〉 a 〈[…]〉 ∥ rum illos per 〈[…]〉 〈[…]〉 ∥ toller 〈[…]〉 〈ro〉 ab ∥ 〈pam〉 re 〈[…]〉 〈[…]〉
gmam inneren Rand kaum lesbar poenitentiam 〈?〉
gnLesung unsicher; durchgestrichen für providentiam
gounter der Zeile hinzugefügt 1 〈?〉 Cor 2
gpam inneren Rand 2 cor 2
gqzwei Zeilen darunter hinzugefügt matt 13 b c
grvom Editor verbessert für 180
gsvom Editor verbessert für 181
gt-gtdurchgestrichen
guim Text und am Rand in roter Tinte korrigiert aus Moysaicus
gvüber der Zeile hsl. als Ersatz zu statuit hinzugefügt 〈st〉rauit
gwauf der Zeile und am Rand in roter Tinte Komma hinzugefügt
gxunter der Zeile von hier bis an den äußeren Rand Linie hinzufefügt
gyvom Editor verbessert für 182
gzvom Editor verbessert für 183
havom Editor verbessert für 184
hbvom Editor verbessert für 185
hcvom Editor verbessert für 186
hdvom Editor verbessert für 187
hehsl. korrigiert aus Diacones
hfam äußeren, beschnittenen Rand hinzugefügt und deshalb kaum lesbar 〈[…]〉atem donum sed ∥ 〈[…]〉ere sub 〈[…]〉 〈[…]〉lios necavit ∥ 〈[…]〉beget cumulos ∥ 〈[…]〉 vero 〈[…]〉 〈[…]〉 afflixit
hgvom Editor verbessert für 188
hhunterstrichen
hivom Editor verbessert für 189
hjvom Editor verbessert für 190
hkvom Editor verbessert für 191
hlvom Editor verbessert für 192
hmam äußeren Rand hinzugefügt N.
hnvom Editor verbessert für 193
hovom Editor verbessert für 194
hpvom Editor verbessert für 195
hqvom Editor verbessert für 196
hrvom Editor verbessert für 197
hsvom Editor verbessert für 198
htvom Editor verbessert für 199
huvom Editor verbessert für 100
hvvom Editor verbessert für 101
hwhsl. korrigiert aus Eamabrem
hxvom Editor verbessert für 102
hyvom Editor verbessert für 103
hzvom Editor verbessert für 104
iavom Editor verbessert für 105
ibvom Editor verbessert für 106
icvom Editor verbessert für 107
idvom Editor verbessert für 108
ievom Editor verbessert für 109
ifvom Editor verbessert für 110
igvom Editor verbessert für 111
ihvom Editor verbessert für 112
iivom Editor verbessert für 112
ijvom Editor verbessert für 114
ikfolgt auf fol d4r levare manum Ezech 20 ∥ Eleemosina redimit peccatum i.e. ostendit dimissum de poen. d 1 〈[…]〉 ∥ di.ina c medicamentum dare eleemosi: lu 〈.〉 11 〈.〉

1Am Donnerstag sollten die zu Übungszwecken vorgesehenen Zirkulardisputationen nach Karlstadts Studienordnungsentwurf abgehalten werden. Vgl. KGK 373 (Textstelle).
2Karlstadt bietet in der Folge eine Gliederung der Inhalte von 2. Mose 1–8, die Gegenstand dieser Thesenreihe sind, in »Themata« an und nimmt damit im Wesentlichen die Loci-Methode wieder auf. Er hielt offensichtlich in jener Zeit auch eine Vorlesung über das Buch Exodus.
3Orig. HEx 1,5 (SC 321, 58,28–31) = Origenes, Opera (1536) 1, 65: »Non nobis haec ad historiam scripta sunt, neque putandum est libros divinos Aegyptiorum gesta narrare; sed quae scripta sunt, ad nostram doctrinam et commonitionen scripta sunt.«
4Hier wird nochmals auf Origenes und seine Auffassung der Heiligen Schrift verwiesen, in der der historische Hintergrund in einem metaphorischen, spirituellen Sinn interpretiert werden muss.
5Diejenigen, die sich besonders mit der Zirkulardisputation beschäftigen, s.o. KGK 377 (Anmerkung).
6In jüdischer Tradition ist das erste Wort bzw. der erste Vers namensgebend für das gesamte Buch, woraus sich zuweilen auch der lateinischen Buchtitel ableitet: So entspricht »Genesis« »Bereshìt« (Am Anfang […]), dagegen »Exodus« nicht »Shemòt« (Die Namen […]).
7Quint. inst. 3,10.
8Ios. antiq. 2,7,1–7. Vgl. Flavius Josephus, Antiquitates (1534), 42–44.
9Vgl. 1. Mose 46,1–27 und Apg 7,8–15 (Verweis am Rand hsl. von Karlstadt hinzugefügt); siehe auch 2. Mose 1,5.
10Vgl. 1. Mose 30,24f.; Joh 12,24–26. Der Hinweis auf Theophastrus in der Fußnote ist nicht eindeutig; vermutlich bezog er sich auf Thphr. HP 9,22; s.u. KGK 377 (Anmerkung).
11Vgl. Eph 1,3 Vg »Benedictus Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, qui benedixit nos in omni benedictione spirituali in caelestibus in Christo«; Kol 1,20 Vg »[…] et per eum reconciliare omnia in ipsum, pacificans per sanguinem crucis ejus, sive quae in terris, sive quae in caelis sunt.«
13Bezug unklar, vermutlich liegt hier ein Druckfehler vor; gemeint vielleicht Joh 15,18–25; 16,1–4.
16Vgl. 1. Petr 5,8, wie Th. 12.
17Bezug auf Mk 4 unklar.
19Vgl. 1. Petr 5,8; Eph 6,10–20. Hsl. Bezug am Rand unklar, vermutlich auf Mt 11,7–19.
20Am Ende dieser These fügt Karlstadt handschriftlich einen Verweis, vermutlich auf C.I. 9,47,17 (De poenis – in Metallum) hinzu: »Si quis in metallum fuerit pro criminum deprehensorum qualitate damnatus, minime in eius facie scribatur, cum et in manibus et in suris possit poena damnationis una scriptione comprehendi, quo facies, quae ad similitudinem pulchritudinis caelestis est figurata, minime maculetur.« (CICiv 2, 391). Am Rande, ebenfalls handschriftlich, wahrscheinlich als Hinweis auf D. 48,19,10,1: »Qui ex causa in metallum dati sunt et post hoc deliquerunt, in eos tamquam metallicos constitui debet, quamvis nondum in eum locum perducti fuerint, in quo operari habent: nam statim ut de is sententia dicta est, condicionem suam permutant.« (CICiv 1, 815); siehe auch D. 48,19,22 (CICiv 1, 816).
21Vgl. Sach 2,5 Vg »Et ego ero ei, ait Dominus, murus ignis in circuitu, et in gloria ero in medio ejus.«
22Bezug unklar, vielleicht auf Hos 9,10.
23Der von Karlstadt eingefügte handschriftliche Hinweis bezieht sich wahrscheinlich auf Ter. Ad. 3,3,46.
24Bezug unklar, vielleicht Hab 2,19.
27Vgl. Jer 17,5 Vg »Haec dicit Dominus: Maledictus homo qui confidit in homine, et ponit carnem brachium suum, et a Domino recedit cor ejus.«
30Bezug unklar, vermutlich Gal 3,15–29.
31Bezug auf 1. Mose 23 unklar.
34Bezug unklar. Der Verweis auf 1. Mose 3 vielleicht als Gegenbeispiel für eine Frau – Eva – die Gott nicht fürchtet.
35Vgl. 2. Mose 1,15–21. Siehe auch Apg 5,29.
36Vgl. Hos 6,6.
38Vgl. Apg 10,4.34–43. Die Verse, die Karlstadt eigenhändig am Rand hinzufügt, sind Jer 27,6; 50 (Bezug auf das letztgenannte Kapitel unklar, vielleicht allgemein wie beim ersten Vers über die Rolle Nebukadnezars in Gottes Vorhaben) und Esra 1,1–4.
40Vgl. 2. Mose 1,18–21. Siehe auch als Hinweis am Rande die Kapitel Jer 18 und Jer 31 (Typen beschädigt; vielleicht eher Jer 38) als Beispiele für die Segensverheißung an diejenigen, die Gott ehren, und Hes 18 als Beispiel für das Ernten dessen, was man gesät hat. Unter der These fügt Karlstadt eigenhändig den Hinweis auf 2. Mose 8 hinzu.
41Vgl. Mt 6,24.
42Vgl. 2. Mose 1,19 Vg »Quae responderunt: Non sunt Hebreae sicut aegyptiae mulieres: ipsae enim obstetricandi habent scientiam, et priusquam veniamus ad eas, pariunt.«
43Vgl. 2. Mose 1,15 Vg »Dixit autem rex AEgypti obstetricibus Hebraeorum […].«
45Der von Karlstadt am Rand eingefügte handschriftliche Hinweis bezieht sich wahrscheinlich auf Weish 18,13.
46Vgl. Mt 2,16.
47Bezug unklar, vermutlich auf Str. 16 (vielleicht nicht mit dieser, sondern mit der nachfolgenden These zusammenhängend); vgl. Strabo, Geographica (1523), 519: »Aegyptii bitumine ad mortuorum conditura utuntur. Pompeius circuncisis quibudam, quae Iudaei sibi violenter asciverant, Herodem sacerdotio praefecit. Postea Herodes vir indigena, id quibusdam ex eadem stirpe contulit, tantumque superiores omnes et cibilitate, et Romanorum consuetudine praestitit, ut rex fuerit constitutus, Antonio primum, postea Caesare Augusto potestatem ei concedente.«
48Bezug vermutlich auf Macr. Sat. 2.4.11: »Cum audisset inter pueros quos in Syria Herodes rex Iudaeorum intra bimatum iussit interfici filium quoque eius occisum, ait, ›melius est Herodis porcum esse quam filium.‹«
49Ps. Philo antiq. 9,16: »Et sumpsit et nutrivit eum. Et factus est ei filius, et cognominavit nomen eius Moyses. Mater autem eius vocavit eum Melchiel […].« (Kisch, Pseudo-Philos Antiquitates, 140).
50Gemeint ist hier Ios. antiq. 2,9,4; vgl. Flavius Josephus, Antiquitates (1534), 46: »Haec cogitantes, vas rotundum ex vimine complicitum, velut alveoli magnitudine praepararunt, quod sufficeret ut infans ibi spatiose iaceret. Deinde unxerunt illud bitumine. Natura namque bituminis est, ut in viminalibus vasculis accessum aquae possit coercere. Illic ergo mittentes infantem, et circa fluvium ponentes, eius salutem domino reliquerunt.«
52Vgl. 2. Mose 2,3 Vg LXX »>epe`i d`e o>uk >hd'unanto a>ut`o >'eti kr'uptein >'elaben a>ut=w| <h m'hthr a>uto=u j=ibin ka`i kat'eqrisen a>ut`hn […].«
54Am Rande wird für diese These auf Israels Lobgesang nach dem Durchzug durchs Schilfmeer in 2. Mose 15 verwiesen.
561. Petr 3,18–22; 2. Petr 2,5. In seinen handschriftlichen Anmerkungen verweist Karlstadt auch auf 2. Kor 7,8–12.
57Vgl. Th. 32.
58Vgl. Hld 5,3.
61Vgl. Mt 7,6.
64Vgl. Spr 25,22. Der Hinweis auf Röm 12 am Rande bezieht sich wahrscheinlich allgemeiner auf die Pflicht zur Zusammenarbeit und gegenseitigen Erbauung unter Gläubigen, die wie Glieder eines einzigen Leibes sind.
65Ps. Philo antiq. 9,9 (Kommentar zu 2. Mose 2,1): »Et profectus est Amram de tribu Levi, et accepit mulierem stirpis sue nomine Jacobe. Et factum est cum acciperet eam, imitati sunt eum ceteri, et acceperunt sibi uxores. Huic autem erat unus filius et una filia; et nomen eorum Aaron et Maria [= Miriam].« (Kisch, Pseudo-Philos Antiquitates, 138f.).
66Ios. antiq. 2,9,3; vgl. Flavius Josephus, Antiquitates (1534), 45: »Et Abraham quidem solum de Mesopotamia in Chanaan venisse, factumque locupletem: et inter alia dum uxor eius ad genus fuisset […].«
68Vgl. 2. Mose 2,4–8. Siehe auch den Hinweis am Rande, wo aber vermutlich nicht das erste Kapitel im zweiten Buch, sondern Ios. antiq. 2,9 gemeint ist.
70Bezug unklar, vielleicht Mt 7,7–11.
73Die Tochter des Pharao, die Mose rettete.
74Bezug unklar.
75Sabellico, Opera (1538) 1, 33: »Horum fuit, ut Graeci persuasum habuere, et qui ab ipsis oriundi sunt, virilia circuncidere, sed propriora vero quae de ae re alio loco diximus.«
76Der Bezug auf Philo ist unklar; die Stelle, in der er von der Tochter des Pharao spricht, findet sich in Ps. Philo antiq. 9,15 (Kisch, Pseudo-Philos Antiquitates, 140).
77Wahrscheinlich ist hier Thermuta gemeint, die Tochter des Pharao, die Mose aus den Wassern rettete.
78Hier ist wahrscheinlich Herodotus zu lesen, mit Bezug auf seine Historíai; vgl. Hdt. 2.37.3.
79Ios. antiq. 8,10,3; vgl. Flavius Josephus, Antiquitates (1534), 223: »Dixit autem et Aethiopas ab Aegyptiis didicisse genitalium circuncisionem. Poenices autem et Syri in Palaestina fatentur hoc se ab Aegyptiis didicisse […].«
81Siehe auch hier Ios. antiq. 2,9; vgl. Flavius Josephus, Antiquitates (1534), 47.
82Bezug unklar. Vielleicht handelt es sich hier um einen Druckfehler (»Can« für »Ant'iquitates'«) und diese Marginalie ist mit dem unmittelbar obenstehenden Verweis auf Flavius Josephus zu interpretieren; vgl. Ios. antiq. 2,3 (Josef wird von seinen Brüdern nach Ägypten verkauft).
83Bezug unklar, vermutlich Sabellico, Opera (1538) 1, 30.
85Siehe auch hier Ios. antiq. 2,9 vgl. Flavius Josephus, Antiquitates (1534), 47: »Cui secundum eventum rerum, nomen impositum est, eo quod de flumine sit salvatus. Aquam enim Moy Aegyptii vocant, Esis vero salvatus. Componentes itaque hoc ex ambobus, Moyses ei nomen imposuerunt, id est, ex aqua salvatus.«
86S. o. These 45.
88Vgl. Siehe auch hier Ios. antiq. 2,9,7; vgl. Flavius Josephus, Antiquitates (1534), 47: »Hunc ergo cum talis esse, Thermut sibi filium adoptavit, cum sobolem legitimam non haberet. […] Haec dicens, posuit in manibus patris infantem: ille vero sumens eum, et ad pectus applicans per amorem, pro filiae gratia imposuit ei diadema: Moses autem convoluens illud proiecit in terram, quasi per infantiam, calcavitque suis pedibus, quod regi ferre videbatur augurium. Contemplatus autem ille sacrorum scriba, qui eius nativitatem praedixerat, ita futurum ad himiliationem principatus Aegyptii impetum fecit ut eum occideret […].«
91Hier wird auf Moses Rolle als Heeresführer der Ägypter gegen die Äthiopier Bezug genommen, eine Episode, die, wie am Rande vermerkt, bei Ios. antiq. 2,10,1–11,1 und Sabellico, Opera (1538) 1, 31 beschrieben ist.
95Der Bezug ist unklar. Vielleicbt Cic. Mil.
98Vgl. D. 9,2,5,3 (Ad legem Aquilam – Sed et si quemcumque alium ferro): »Si magister in disciplina vulneraverit servum vel occiderit, an aquilia teneatur, quasi damnum iniuria dederit? et iulianus scribit aquilia teneri eum, qui eluscaverat discipulum in disciplina: multo magis igitur in occiso idem erit dicendum. proponitur autem apud eum species talis: sutor, inquit, puero discenti ingenuo filio familias, parum bene facienti quod demonstraverit, forma calcei cervicem percussit, ut oculus puero perfunderetur. dicit igitur iulianus iniuriarum quidem actionem non competere, quia non faciendae iniuriae causa percusserit, sed monendi et docendi causa: an ex locato, dubitat, quia levis dumtaxat castigatio concessa est docenti: sed lege aquilia posse agi non dubito.« (CICiv 1, 125). Diese Marginalie in anderer Schriftart als die anderen.
101Wie am Rande vermerkt vgl. Apg 7,29.36. Siehe auch hier Ios. antiq. 2,11,1; vgl. Flavius Josephus, Antiquitates (1534), 49: »Qui dum cognovisse eius insidias, latenter effugit, et itineribus obsessis per desertum fugam suam explevit. Dumque ei ciborum esset inopia, viribus tolerantiae praevalebat: veniesque ad civitatem Madiam, circa mare rubrum positam, cognomen tum habentem ab uno filiorum Abraham de Cetura progenito, sedens super quendam puteum, ex labore et miseria quiescebat existente meridie, non procul a civitate.«
102Vgl. 1. Mose 25,1. Siehe auch die Textstelle in Ios. antiq. 2,11,1 wie KGK 377 (Anmerkung).
104Die von Karlstadt handschriftlich hinzugefügten Hinweise sind unklar, da sie teilweise durch Randbeschnitt nicht mehr lesbar sind. Sie beziehen sich aber wahrscheinlich auf die Beschreibung Arabiens in Str. 16; vgl. Strabo, Geographica (1523), 520; siehe auch in Plin. Nat. 6,38, vgl. Plinius, Historia mundi (1535), 97.
106Vgl. 2. Mose 2,16. Siehe auch Ios. antiq. 2,12,1.
107Wie in den Randbemerkungen angegeben, handelt es sich hier um einen Verweis auf D. 41,1,3 (De adquirendo rerum dominio) und D. 43,20,1 (De aqua cottidiana et aestiva.); vgl. CICiv 1, 644 und 694.
111Hier zitiert Karlstadt höchstwahrscheinlich aus Eusebius' Preparatio evangelica in der lat. Übersetzung von Georgius Trapezuntius (aus welcher Edition ist nicht klar); vgl. Eusebius, De evangelica praeparatione (1522), 220.
112Wie am Rande bemerkt, wird in dieser These auf 4. Mose 30 für das göttliche Recht und auf D. 1,6 (De his qui sui vel alieni iuris sunt) in CICiv 1, 8f. und I. 1,9 (De patria potestate) in CICiv 1, 4 für das menschliche Recht verwiesen.
113Vgl. den Abschnitt »De nominibus Hebraicis« in Philo Alexandrinus, Libri (1538), 167: »Gersom, eiectio eorum sive advena ibi aut advena pupillae. […] Moyses vel Moses, attractans vel palpans aut sumptus ex aqua sive assumptio.«
117Vgl. Hes 34.
118Vgl. Ios. antiq. 2,12,1; vgl. Flavius Josephus, Antiquitates (1534), 50: »Post haec autem tempora, dum pasceret gregem, in montem qui vocatur Sina ducevat oves, qui mons est excelsus, et ad pasturas egregius, optimas herbas habens. Hich enim dum esset opinio habitare deum, primitus nemo pascebat […].«. Siehe auch Ios. antiq. 3,1.
121Wie in den Randbemerkungen angeführt, verweisen die Angaben hier auf Thphr. HP 3,18 (vgl. hier Theophastrus, De historia plantarum (1529), 114) und Dsc. 3,18; 4,35 (vgl. Dioscordies, Libri (1532), 93 und 408). Siehe auch Plin. nat. 24,14, vgl. hier Plinius, Historia mundi (1535), 446f.
123Ios. antiq. 2,12,1–3.
131Bezug auf Mt 5 unklar.
139Vgl. Jes 52.
145Vgl. nochmals 2. Mose 3,6.
148Bezug unklar, vielleicht 1. Mose 18,21.
149Bezug vermutlich auf 5. Mose 13,13–19; 17,2–17.
153Vgl. Jes 49.
154Vgl. Jer 31.
160Bezug vermutlich auf Joh 21,15–23.
163Vgl. nochmals 2. Mose 3,12.
164Wie in den Randbemerkungen angeführt, siehe 2. Kön 19,23; Jes 7,18–25; 2. Mose 8.
169Vgl. 2. Mose 3,14 LXX »ka`i e>=ipen <o je`oc pr`oc Mwus=hn >eg'w e>imi <o >'wn ka`i e>=ipen o<'utwc >ere=ic to=ic u<io=ic Israhl <o >`wn >ap'estalk'en me pr`oc <um=ac.«
171Vgl. 2. Mose 3,15; siehe auch 1. Mose 17,7.
173Zu dieser Gedächtnisformel, die auf den 7 Konsonanten (ה א ם ן ת י ו) basiert, um hebräische Präfixe und Suffixe zusammenzufügen, siehe z. B Münster, Institutiones grammaticae in Hebraeam linguam (1524), fol. d2v–d3v. Vgl. auch Clenard, Tabula (1534), 125.
174Vgl. nochmals 4. Mose 6,24–27.
175Vgl. nochmals 2. Mose 3,14 Vg »Dixit Deus ad Moysen: Ego sum qui sum. […].«
176Karlstadt vereindeutigt hier den hebräischen Gottesnamen mit einem o-Vokal.
178Hier zitiert Karlstadt höchstwahrscheinlich aus Ziegler, Syria (1532), fol. LXXVIIr: »Recentissima historia: qualem Venetiis accepimus: refert, Sina montem distare ab Arabico sinu lx. Circiter m. pass. Hoc iter filii Israel sunt emensi septimis castris. Facit profectio in diem circiter ix. m. pass. qualis profectio est tolerabilis tam profundae multitudine, totque impedimentis quae subinde in sarcinas coniicere […].«
179Vgl. D. 2.11,1 (Si quis cautionibus in iudicio sistendi causa factis non obtemperaverit.): »Vicena milia passum in singulos dies dinumerari praetor iubet praeter eum diem, quo cautum promittitur, et in quem sistere in iudicium oportet. nam sane talis itineris dinumeratio neutri litigatorum onerosa est.« (CICiv 1, 24). Bezug in der Marginalie auf »De diversis regulis iuris antiqui« (D. 50,17, vgl. CICiv 1, 868) ist unklar; gemeint ist hier wahrscheinlich D. 50,16,3 (De verborum significatione): »›itinere faciendo viginti milia passuum in dies singulos peragenda‹ sic sunt accipienda, ut, si post hanc dinumerationem minus quam viginti milia supersint, integrum diem occupent. veluti viginti unum milia sunt passus: biduum eis adtribuetur. quae dinumeratio ita demum facienda erit, si de die non conveniat.« (CICiv 1, 857).
180S. o. Th. 80.
181Vgl. nochmals 2. Mose 3,18; 5,3; 8,23.
183Siehe die Beschreibung der Reise der Israeliten in 2. Mose 14f.
187Vgl. Ios. antiq. 2,13,4; vgl. Flavius Josephus, Antiquitates (1534) 54.
188Siehe hierzu den von Karlstadt am Rande eingefügten handschriftlichen Hinweis auf Orig. H Ex 5,3f. (SC 321, 148–156). Vgl. Origenes, Opera (1536) 1, 79.
189Vgl. 2. Mose 4,21. Der am Rand hinzugefügte Hinweis auf Ps 86(87) ist unklar.
190Auf der vorigen Seite erscheint dieses Wort als Seitenhalter und Karlstadt fügt ihm einen Hinweis auf C. 23, q. 4, c. 22f. (CICan 1, 906f.) hinzu.
191Der hinzugefügte handschriftliche Verweis am Rand ist unklar; vielleicht auf Origenes, Opera (1536) 1, 118, wo 3. Mose 1 ausgelegt wird.
192Vgl. 5. Mose 31,16 Vg »Dixitque Dominus ad Moysen: Ecce tu dormies cum patribus tuis, et populus iste consurgens fornicabitur post deos alienos in terra, ad quam ingreditur ut habitet in ea: ibi derelinquet me, et irritum faciet foedus, quod pepigi cum eo.« Der am Rand hinzugefügte Hinweis ist nicht vollständig lesbar und daher unklar, er könnte sich jedoch auf 5. Mose 32,4 beziehen.
193Wie in den Randbemerkungen angegeben, siehe hier Mt 13,11–15; 5. Mose 32,15–17; Sir 7,1–17.
194Wie in den Randbemerkungen angegeben, siehe hier Sir 15,11–20; Mt 16,22f.; Sach 13,1–6; Joh 2,14f.
195Wie in den Randbemerkungen angegeben, siehe hier Mt 14; Jer 18,5–12; 25,3–14; Hes 3,18–21; 18,19–32. Es ist unklar, auf welche Bibelstellen sich die später am äußeren Rand hinzugefügten handschriftlichen Hinweise beziehen, von denen nur der Hinweis auf Ps 135(136) entziffert werden kann.
198Vgl. Dan 1,5–17; Der Hinweis am Rande auf 1. Sam 10 ist unklar.
201Vgl. Ios. antiq. 2,13,4–14; vgl. Flavius Josephus, Antiquitates (1534), 54.
202Siehe die am Rand angeführten Bibelstellen 2. Mose 10,14–21; 31,19–21; Ps 23(24),1f.; Ps 49(50),1–4; Ps 88(89),6.10.12. Siehe auch wie am Rande vermerkt D. 41,1,7,7 (De adquirendo rerum dominio): »Cum quis ex aliena materia speciem aliquam suo nomine fecerit, nerva et proculus putant hunc dominum esse qui fecerit, quia quod factum est, antea nullius fuerat. sabinus et cassius magis naturalem rationem efficere putant, ut qui materiae dominus fuerit, idem eius quoque, quod ex eadem materia factum sit, dominus esset, quia sine materia nulla species effici possit: veluti si ex auro vel argento vel aere vas aliquod fecero, vel ex tabulis tuis navem aut armarium aut subsellia fecero, vel ex lana tua vestimentum, vel ex vino et melle tuo mulsum, vel ex medicamentis tuis emplastrum aut collyrium, vel ex uvis aut olivis aut spicis tuis vinum vel oleum vel frumentum. est tamen etiam media sententia recte existimantium, si species ad materiam reverti possit, verius esse, quod et sabinus et cassius senserunt, si non possit reverti, verius esse, quod nervae et proculo placuit. ut ecce vas conflatum ad rudem massam auri vel argenti vel aeris reverti potest, vinum vero vel oleum vel frumentum ad uvas et olivas et spicas reverti non potest: ac ne mulsum quidem ad mel et vinum vel emplastrum aut collyria ad medicamenta reverti possunt. videntur tamen mihi recte quidam dixisse non debere dubitari, quin alienis spicis excussum frumentum eius sit, cuius et spicae fuerunt: cum enim grana, quae spicis continentur, perfectam habeant suam speciem, qui excussit spicas, non novam speciem facit, sed eam quae est detegit.« (CICiv 1, 644f.).
203Siehe auch wie am Rande vermerkt Jer 27,5–11; Dan 4,14; Ps 67(68),2–4; Lk 12,4–7.
208Vgl. Ios. antiq. 2,12,1.
211Diese Marginalie in anderer Schriftart als die anderen.
221Siehe vielleicht Joh 15,16–24.
222Vgl. 2. Mose 4,15 Vg »Loquere ad eum, et pone verba mea in ore ejus: et ego ero in ore tuo, et in ore illius, et ostendam vobis quid agere debeatis.«
223Lk 10,16 Vg »Qui vos audit, me audit: et qui vos spernit, me spernit. Qui autem me spernit, spernit eum qui misit me.«
224Vgl. Joh 17,18 Vg »Sicut tu me misisti in mundum, et ego misi eos in mundum«; Joh 20,21 Vg »Dixit ergo eis iterum: Pax vobis. Sicut misit me Pater, et ego mitto vos.«
226Der Bezug zu Ps 5 ist hier nicht eindeutig.
229Vgl. D. 6,1,9 (De rei vindicatione) in CICiv 1, 90.
232Vgl. 1. Chr 6. Siehe auch 2. Mose 6,14–25; 4. Mose 4,1–20. Es ist nicht eindeutig, auf welche Verse sich die Marginalien genau beziehen: 2. Mose 4; 1. Mose 40; Jer 31. Siehe hier auch Jos 21; 24.
234Siehe vorherige Ann.
235Vgl. D. 28,4,1 (De his quae in testamento delentur inducuntur vel inscribuntur), vgl. CICiv 1, 378. Diese Marginalie in anderer Schriftart als die anderen.
236Der Hinweis – wahrscheinlich in Bezug auf den Syllogismus – bezieht sich vielleicht auf Ps. Cicero, Ad Herennium (1534). Zu Karlstadts Beschäftigung mit der Rhetorik und Dialektik in den Basler Jahren siehe die Einleitung zu KGK 357 und KGK 366.
237Siehe wie am Rande angegeben Jos 5,2–9.
238Siehe die am Rand angegebenen Bibelstellen, von denen wahrscheinlich die folgenden Verse gemeint sind: 3. Mose 26,11–45; Jer 3,6–25; 18,5–23; 2. Chr 12,5–8; Ri 2,20–23; 3,1–6; Röm 7,4–6.
240In dieser These greift Karlstadt – auch unter Angabe der einzelnen Verse – 2. Mose 5,1–5 auf; Vg »Post haec ingressi sunt Moyses et Aaron, et dixerunt Pharaoni: Haec dicit Dominus Deus Israel: Dimitte populum meum ut sacrificet mihi in deserto. At ille respondit: Quis est Dominus, ut audiam vocem ejus, et dimittam Israel? nescio Dominum, et Israel non dimittam. Dixeruntque: Deus Hebraeorum vocavit nos, ut eamus viam trium dierum in solitudinem, et sacrificemus Domino Deo nostro: ne forte accidat nobis pestis aut gladius. Ait ad eos rex Aegypti: Quare Moyses et Aaron sollicitatis populum ab operibus suis? ite ad onera vestra. Dixitque Pharao: Multus est populus terrae: videtis quod turba succreverit: quanto magis si dederitis eis requiem ab operibus?«
241Siehe wie am Rande angegeben aus der lat. Übersetzung des Trapezuntius von Eusebius, De evangelica praeparatione (1522), 218f.
242Vgl. D. 50,7,18 (De legationibus): »Si quis legatum hostium pulsasset, contra ius gentium id commissum esse existimatur, quia sancti habentur legati. et ideo si, cum legati apud nos essent gentis alicuius, bellum cum eis indictum sit, responsum est liberos eos manere: id enim iuri gentium convenit esse. itaque eum, qui legatum pulsasset, quintus mucius dedi hostibus, quorum erant legati, solitus est respondere. quem hostes si non recepissent, quaesitum est, an civis romanus maneret: quibusdam existimantibus manere, aliis contra, quia quem semel populus iussisset dedi, ex civitate expulsisse videretur, sicut faceret, cum aqua et igni interdiceret. in qua sententia videtur publius mucius fuisse. id autem maxime quaesitum est in hostilio mancino, quem numantini sibi deditum non acceperunt: de quo tamen lex postea lata est, ut esset civis romanus, et praeturam quoque gessisse dicitur.« (CICiv 1, 851).
243Vgl. D. 47,10,5 (De iniuriis et famosis libellis): »Lex Cornelia de iniuriis competit ei, qui iniuriarum agere volet ob eam rem, quod se pulsatum verberatumve domumve suam vi introitam esse dicat. qua lege cavetur, ut non iudicet, qui ei qui agit gener socer, vitricus privignus, sobrinusve est propiusve eorum quemquem ea cognatione adfinitateve attinget, quive eorum eius parentisve cuius eorum patronus erit. lex itaque cornelia ex tribus causis dedit actionem: quod quis pulsatus verberatusve domusve eius vi introita sit. apparet igitur omnem iniuriam, quae manu fiat, lege cornelia contineri.« (CICiv 1, 780).
244Vgl. Sach 2,8. Es ist nicht klar, worauf sich der Hinweis am Rande auf Sach 13 bezieht.
246Vgl. Jer 10,25. Es ist nicht klar, worauf sich der Hinweis am Rande auf Jer 2 bezieht.
247S. o. KGK 377 (Anmerkung) zu D. 50,7,18.
249Hier ist wahrscheinlich der am Rande angegebene Verweis auf Ios. bell. Iud. 1,14; vgl. Flavius Josephus, Antiquitates (1534), 175.
252Siehe die am Rand angegebenen Bibelstellen, bei denen nicht immer klar ist, welche Verse gemeint sind: Jes 29,13f.; 40,17f.; 55,8–13; Mt 15,10–20; Kol 2,6–19; Jer 23,16–18.
254Siehe wie am Rande angegeben 1. Kor 3,4–20; Sach 10,8f.; Joh 10,1–18.
259Zu den Verweisen am Rande siehe Jer 20,7–18; 1. Kön 19,3f.; Apg 1. Der Bezug auf das Buch Jeremia ist dagegen unklar, nicht zuletzt, weil die gedruckten Zeichen schwer lesbar sind; Jer 30 scheint nicht zur These zu passen; siehe stattdessen hier Jer 15,10f.
261Bezug auf Apg 1 unklar.
263Vgl. allgemein Mt 24.
265Vgl. allgemein Hab 2.
267Vgl. wie am Rande angegeben Joh 8,54–58; am Rande sind auch 2. Kor 1,19–22 und allgemein wohl Apg 2f.; 13 als Paralleltexte angegeben.
274Vgl. 2. Mose 7,1. Am Rand fügt Karlstadt einen handschriftlichen Verweis auf 2. Mose 9,7 hinzu, gefolgt von einem Zitat aus 2. Mose 10,3 Vg »[…] Usquequo non vis subjici mihi? dimitte populum meum, ut sacrificet mihi.«; danach folgt noch ein Verweis auf 2. Mose 11,3 Vg »Dabit autem Dominus gratiam populo suo coram Aegyptiis. Fuitque Moyses vir magnus valde in terra Aegypti coram servis Pharaonis et omni populo.«.
275Bezug vermutlich auf 2. Mose 22,28–31.
278Die handschriftlichen Verweise unterhalb der Zeile auf Weish 4 und 2. Sam 12 sind nicht eindeutig; der Verweis auf 1. Kön 18,7 ist dagegen klarer.
279S. o. These 150.
2802. Mose 7,3 Vg »Sed ego indurabo cor eius, et multiplicabo signa et ostenta mea in terra Aegypti.«
283Weder der Verweis auf 2. Thess am Rand noch der handschriftlich hinzugefügte Verweis, vielleicht auf 1. Kor 2, sind eindeutig.
284Siehe den unter der These hinzugefügten handschriftlichen Verweis auf Mt 13,11–17.
285Vgl. nochmals 2. Mose 7,3.
286Mit Drache ist die Schlange aus 2. Mose 7,8–12 gemeint, wie auch bei Orig. HEx 4,6 (SC 321, 116,15–17; 130,7–132,27) = Origenes, Opera (1536) 1, 76.
287Vgl. 2. Thess 2,1–12, hier v.a. 9–11 Vg »cuius est adventus secundum operationem Satanae in omni virtute, et signis, et prodigiis mendacibus, et in omni seductione iniquitatis iis qui pereunt: eo quod caritatem veritatis non receperunt ut salvi fierent. Ideo mittet illis Deus operationem erroris ut credant mendacio.«
288Vgl. Mt 24,24 Vg »Surgent enim pseudochristi, et pseudoprophetae: et dabunt signa magna, et prodigia, ita ut in errorem inducantur (si fieri potest) etiam electi.«
290Vgl. hier nochmals allgemein 5. Mose 13.
293Vgl. Ios. antiq. 2,13,3f.; vgl. Flavius Josephus, Antiquitates (1534) 53f.
294Vgl. 2. Mose 7,14–25. Der Verweis am Rand auf 2. Mose 8, wo andere über Ägypten verhängte Plagen beschrieben werden (die Plage der Frösche, Stechmücken und Ungeziefer), ist unklar. Zu diesem Kapitel 2. Mose 8 siehe unten, Thesen 192–213.
295Es ist nicht klar, welche Verse aus Ps 79(80); 105(106) hier genau gemeint sind.
296Ein Gebiet im östlichen Delta Ägyptens, das dem israelitischen Volk als Siedlungs- und Weideland gegeben wurde; vgl. 1. Mose 45,10; 47,27. Vgl. auch. 2. Mose 8,18; 9,26.
297Ios. antiq. 2,14,1; vgl. Flavius Josephus, Antiquitates (1534), 54; nicht eindeutig der Verweis auf Ios. antiq. 3,1 wo es um die Flucht der Israeliten in die Wüste geht.
305Vgl. 2. Mose 8,1–14. Siehe auch, wie am Rande (mit ungenauem Bezug) angegeben, Ios. antiq. 2,14,2 vgl. Flavius Josephus, Antiquitates (1534), 54f.
306Vgl. Erasmus Adag. 431: »Rana Seriphia.« (ASD II-1, 504–506). Siehe auch Orig. HEx 4,6 (SC 321, 134,43–48) = Origenes, Opera (1536) 1, 76f.
309Bezug vermutlich auf Jer 2,1–13; 8,6.
313Vgl. vermutlich Apg 4,27–31.
315Hier folgt Karlstadt der Darstellung von Ios. antiq. 2,14,1; vgl. Flavius Josephus, Antiquitates (1534), 54.
317Bezug vermutlich auf Röm 2,1–16.
319Vgl. Orig. HEx 4,6 (SC 321, 134,49–57) = Origenes, Opera (1536) 1, 77.
320Es ist nicht klar, auf welches Werk von Philo (oder Pseudo-Philo) sich Karlstadt hier bezieht. Es ist nicht auszuschließen, dass er den Bezug aus anderen zeitgenössischen Quellen übernimmt, z.B. aus Konrad Pellikans Kommentar zu 2. Mose 8,16f.; vgl. Pellikan, Commentaria Bibliorum (1536), fol. 75r.
321Vgl. Colum. 1,5.
322Es bleibt unklar, aus welcher Quelle Karlstadt hier zitiert, vielleicht aus einem Kompendium aus Sabellicus' Enneaden; siehe zum Beispiel Sabellico, Historia Hebraeorum (1515), fol. C4v. Siehe auch unten KGK 377 (Anmerkung).
324Es ist nicht klar, auf welche Verse aus Mt 1; 3 verwiesen wird.
326Bezug vermutlich auf 5. Mose 5,40f.
329Wie am Rande angegeben verweist diese These auf 1. Sam 5.
331Auch hier handelt es sich bei den Quellen, auf die am Rand verwiesen wird, vermutlich um den Kommentar von Pellikan zu 2. Mose 8,21 in Pellikan, Commentaria Bibliorum (1536), fol. 75r: »Genus et examen muscarum, Hebraeis commixtio multiplex est diversorum animalium pernitiosorum, ut sunt serpentes, scorpiones, leones, lupi et ursi. Alioqui cynomya musca dicitur canina, vel communis musca iuxta variam orthographiam. Impleverunt huiusmodi animalcula totam terram in qua Aegyptii habitabant.« Siehe auch Ios. antiq. 2,14,3; vgl. Flavius Josephus, Antiquitates (1534), 53: »Bestiis namque multigenis et multimodis, quarum aspectibus nullus occurit, eorum primum implevit regionem, quibus et ipsi consumebantur, et terra agricolarum cultura nudabatur.«. Vgl. dazu Sabellico, Historia Hebraeorum (1515), fol. C4v: »Phtiariasis inde tabida corpora corrupuit, ut neque balneis neque medicamento ullo ab ea sordium iniuria miseri accolae defenderentur, secutus infestissimus muscarus incursus, ignotaeque antea bestiarum figurae, monstrifico aspectu agrestes territare. Quo metu omnium cultu agri nudati sunt.«
333Wie am Rande angegeben, handelt es sich hier um das Werk von Raffaele Maffei, genannt Volterranus; vgl. hier Maffei, Libri (1530), fol. 136r; siehe auch Ios. antiq. 2,7,6.
335Wie am Rande angegeben siehe Str. 17; vgl. Strabo, Geographica (1523), 543.
341Zu diesem Drucker siehe Reske, Buchdrucker, 74.

Downloads: XML · PDF (Druckausgabe)
image CC BY-SA licence
»