Nr. 237
Andreas Karlstadt an Thomas Müntzer
Wittenberg, 1522, 21. Dezember

25^v

25^r Pax tibi a patre domini nostri Jesu christi. hanc tibi optare debeo quando
video te in maledictionem maledictionis hieremiae¹ haud dissimilem
incidisse. quam ideo non probo, quod et in hieremia cerno granum
frumenti in terram collapsum, nec dum mortuum.² Sic, ut ille, videris
mihi amaritudinem synapis quidem sentire, at nondum omnium
minimum factum. nempe si omnium te minimum existimares.³ pronun-
tiares te quoque tanta gloria et tanto honore indignum, quo nover-
ca illa⁴ Christum de Naczareth coronavit.⁵ at de his alias.^a
Animadverti ego in literis tuis procellas m〈ar〉is^b in quo natas.⁶
Crede mihi cum iudicio⁷ castigat dominus electos suos.⁸ Verum
si interdum et sibimetipsi plaga inimici percusisse videtur.⁹ Id
itidem cum iudicio factum adseverat. quippe quod propter peccata.¹⁰
Tu scis quam facile non sumus cum dei voluntate coniuncti, quoniam
tocies ab ea sumus separati, quociens nostrum quantulumcunque^c
desyderium vincit. in terra mortis degimus, proinde
iusticia Christi non in nobis triumphat, donec vita carnis super-
est, de hac alias.^d mihi vehementer placet quod
aliqua apud Cigneos gesta displicent 〈[…]〉^e Atqui non placeret
quando tanto serio exurgis et scandis in abyssum divinae
voluntatis? quando illic regeneraris assiduo¹¹, ubi
eras vita dei? de hoc alias. Id ego tibi congra-
tulor, quod ad nostrum solum applicuisti.¹² rogo, ut me
in domo cuiusdam civis nomine Symonis fleischer^f13
queras. solus. ubi ego habito. quia lubenter faciem tuam
viderem. non quod me ista facies admodum oblectet. sed
officium meum aga〈m〉^g primum ut confer〈am t〉ecum^h, deinde ut
impertiar quod debeo. tum eloq〈ua〉rⁱ quae nolim
chartulis credere deducam te in novum meum hospi-
tium quod in r〈u〉re^j comparavi. opinor ac spero
quod neutiquam^k te laboris paenitebit. Ad omnia non licuit
respondere. Deus 〈c〉ordis^l mei potens es〈t〉^m, cuius potentiam
et fortemⁿ manum experiencia didici. Hic plus
de visionibus et somni〈is〉^o dixi quam aliquis professorum. de reliquis coram〈.〉
vale in Christo ies〈u〉^p et veni quampri〈mum poteri〉s 〈[…]〉
rum^q meum et 〈e〉^rcce corculum meum anhelat〈.〉