S'alutem' P'lurimam'. Movent me, Reverende Patrone, istae
literae, quantum ad me pertinent1, quod nihil
constituerim vehiculo meo2 ineptire contra Ro-
manum Pontificem3: quem votis omnibus su-
spicio, colo,
praedico. Adversus vero Schola-
sticos ingenuo dente,
prorsusque exerto pugno,
44
et tali quidem, cui non deerunt gravissimi au-
tores. Scis itidem, te rogatum, ut tuo consilio
cucullus
expungeretur, qui nitet insculptus4: nisi
ligneus ille monachus remordeat, non est quod
timeam5, tametsi
non nesciam, Scholasticos
aegre passuros.6 At quid eruditulos vereri debeo,
cum
nostra opella meliores adiutura, optimam
pariter adolescentiam subvehet,
etc. Nisi tu
arceas, rursum Eccum remordebo7, cum gloria
Romani
Pontificis, cui cum veritate blandus
adulabor.
Caeterum Rever'endo' Patri Martino Lu-
thero consuluerim abstinuisse a XII.
conclusio-
ne8, iam vero post editam evidentissimis ratio-
nibus loricandum; clam tum, et domi suasi,
quod
sciam, Graecos scriptores S'ancto'
Petro apicem
et fastigium
apostolatus concessisse. Putas au-
tem fieri posse, ut crassulus acutissimo suadere
queat?9 Vale feliciter. Datum Wittenburgae,
Matthiae10, 〈15〉19:
Commendatum tuo me patrocinio velim
strenuis Dominis meis,
Pfeffingero11, Hirsfeldio12,
Taubenheimio13, Dolczio14, Hieronymo15, et caete-
ris.
Scripsi Adamo de Tungen. Utinam
Opti-
mus iuvenis rescriberet.16
KGK 107
Einleitung
