fehlt
Quae
in confessione vestra1 nobis
displicent minusque
circumspecte (quod cum omnium vestrum pace dictum
volumus)
posita videntur ad hunc se habent modum
Primum quod in confessione vestra adseritis
Corpus
Christi verum vere in coena fidelium adesse,2 vobis
subscribimus. Sic enim ex verbo dei
ecclesiam
nostram hactenus docuimus. Verum quod subiungi-
tis
illud idem corpus illic dari et distribui: aut
certe vos non intelligimus, aut plus
satis confessi
estis. Nec est quod obiiciatis. Attamen exposuimus
nos. Etenim
quod ad corporis Christi praesentiam at-
tinet, satis explicuistis,
nec id a nobis improbatur〈.〉
Sed quod sub finem inde colligitis
hoc demum inex-
plicatum reliquistis cum dicitis Credimus ergo
ipsum
verum domini corpus in coena, etc. eo interim modo eaque
ratione qua
dominus se suis praesentem exhibet qua se
suis fruendum distribuit.3 In hoc enim asserere
videmini, quod
Christus se praesentem exhibeat tum
primum symbolorum administratione, qui tamen
antea
per fidem et spiritum exhibitus distributus et in electorum
cordibus
suscaeptus est. Quod vero mox additis de
eo quod Christus se nobis det atque
distribuat rursum
ad coenam referre videmini, cum id ipsum iam
antea factum
esse oportuit. Alioqui coena fidelium et
Christi dici non potuit. Hinc durius
videtur esse
dictum quod Christus summus pontifex noster4
vir-
tute sua hic hic inquam in coena hoc ipsum agat.
Deinde
dicitis Christum seipsum nobis exponere et decla-
rare quo pacto se
in coena (eum nanque se istic
dari et distribui affirrnatis) distribuat,
citantes
e 6. cap. Ioannis Panis, quem ego dabo etc.5 que
ut huc faciant nobis plane non videtur, sed ut
dixi-
mus ante coenam fieri necessum est: id quod Zvinglius
olim in nostra disputatione
contra Benedictum
Burgouwer multis
et certissimis evicit argumentis.6
fehlt Sequentia vero Hunc panem dat manducan-
dum usque ad hoc Distribuuntur et manducantur
in symbolis etc.7 vobiscum confitemur, et iam mox
confessi sumus. Atqui ad vestram confessionem vel
explicandam vel probandam parum
aut nihil
facere videntur. Quum vero sequitur Distribu-
untur
et manducantur etiam cum in symbolis man-
ducantur8, si ad iam dicta
retuleritis, nihil absurdi.
si vero ad sacramentorum esum ut scilicet illo
distri-
buantur quemadmodum confessio vestra habet, vere
scilicet
et non symbolice tantum probatum
cuperemus.
Deinde cum de symbolis vos
explicatis, hoc est quod
non capimus, nempe symbolis ecclesiam reddi
certam et
indubitatam quod scilicet Christi corpus
pro nobis traditum sit et fractum.9 Id quod nec verbi
externi
praedicatio nec symbolorum administratio
nec quicquam externi poterit, sed solius
dei spiritus,
virtus operatio et efficacia hanc certitudinem elec-
tis confert. Caeterum quid de Symbolis sentiamus
paulo post fatebimur. Cum
tandem sequitur Ut
panem vobis ore corporis edendum porrigo etc.10
quan-
doquidem in symbolis explicandis adhuc ver-
samini, atque hoc symbolorum administratione por-
rectioneque fieri adseritis paulo ante diximus, iam
antea per fidem
manducatum corpus et bibitum sang-
uinem esu panis et vini potu
testamur. Alioqui
non accissemus fideles, sed potius in coena iam primum
fideles redderemur. Quod autem mox additis fruc-
tum indico11 longe mitius et quasi pugnans
donan-
di verbo videtur. Haec sunt chariss'imi' fratres
quae
in Confessione vestra nobis sunt visa obscuriora, quam
ut ea ab ecclesia
nostra acceptari possint, et quorum
vos ex charitate monendos censuimus rogantes
e-
nixe ut omnia eo animo quo etiam facta sunt
plane
fraterno et integerrimo suscipiatis. Aut enim
in summa vestra non intelligimus: aut
vera sunt quae
scribimus. Sic autem nostram ecclesiam hac in
re doctam esse
paucis vobis significamus.
fehlt
Credimus nos et ecclesia nostra, Christum vere adesse
in
coena fidelium non tamen naturaliter pa-
ni unitum et sumpto pane
sic distributum sed
fideli innovataeque menti sacramentaliter atque
mystice
exhibitum. Sacramenta vero esse signa
testimonia atque memoracula gratiae per
Christi mortem
praestitae et quae divinas promissiones ac gra-
tuita dei beneficia (quemadmodum vos quoque sentitis)
non solum significant
sed suo quodam modo sensi-
bus subiiciunt ac repraesentant, et
propter analogiam
rerum quarum symbola sunt, nomina recipiunt
fidem excitant,
exercent testantur et ad charita-
tem invitant. In summa, quicquid
hac de re Zving-
lius in Confessione ad Principes Germaniae12 et
plerisque aliis lucubrationibus confessus
est, idem
nos quoque confitemur. Non quod in hominis verba iu-
raverimus, sed quod veritatem simpliciter ab eo
doctam et assertam
agnoscamus.
Neque vero in hoc confessionem
nostram vobis trans-
mittimus quod eam vulgari aut typis a
quo-
cunque tandem excudi velimus. Id quod inscio nostro
magistratu nobis nunquam licuerit, sed ut in his nostram
qua utimur simplicitatem
in proponendo hoc
ecclesiis nostris negocio cognoscatis. Veritatis enim
oratio
et simplex et aperta esse debet. Volumus nanque
in hac tragoedia cum Lutheranis
componenda
non solum nobis consultum sed et veritati ecclesiis
nostris ac
posteritati, necubi scilicet hae periclitentur
Siquidem non ignoratis quidnam
patrum illeb
augustae13 de Eucharistia sententiae nostro
sae-
culo contulerint utcunque se explicaverint. His
enim
magis quam simplici scripturae Papatus
innisus hunc de Eucharistia errorem orbi
obtru-
sit. Vos igitur, a quibus per Zvinglium nostrum pri-
mum in orbem
sparsa est haec veritas admo-
nitos et rogatos volumus fratres
nostros charissimos
ut re penitus circumspecta pro vestra singulari
fehlt prudentia sic agatis, ne dum pacem a Luteranis
sperandam
putetis novam nobis tragoediam exci-
tetis.
Valete.
Fratres et ministri eccles'iae' Bernen'sis'.14a363t_107mws363t_107mw
Iam expendite nobis chariss'imi' fratres Myconi ac Carol-
stadi num syncere nostra intellexerint Quis ex omni
illa confessio'ne' nostra vel suspicari poterat nos id
vel per somnium somniasse quod illi nos de Distri-
butione asserere
fingunt, quasi corpus Christi natu-
raliter pani sit unitum, eoque
iam primum per sym-
bola distribuatur.15Proinde declarate etiam vos illis syn-
ceritatem confessionis nostrae.16 Nam et nos amice illis
hoc ipsum approbare scriptis nunc
annitimur.17
Inte-
rim vobis solis haec scripta putabitis. Non potuimus
haec vos celare qui cordibus nostris penitius estis in-
sculpti.
Quod si quid temerius et non sine veri-
tatis simplicitatis
veraeque concordiae18 positum
videri-
tis, oramus iam secundo ut libere moneatis.19 Valete
et nostri memores
estote inc precibus.
eHasce litteras tu so-
lus una cum Ca-
rolostadio
lege.e
KGK 362
Einleitung
