35Egregio D'omino' Georgio Spalatino, Philosophiae
Doctori, et Canonico Aldenberg'ensi' Patro-
no suo benefico et semper suspiciendo.
S'alutem' P'lurimam'. Hodie ex Misia et εκ πανοπλίας Pontifi-
cis1 redeunti tuae
literae2,
doctiss'ime'
Georgi, dan-
tur, et ramis ambagiosis hic impingitur animus,
cum intelligam,
mearum nullas, quas plures ad
te dederam, tibi datas, pridie
Burchardi3 cuidam
sacrificulo, sed et in suam rem nempe commen-
daticias4 ad te
perferendas credidi, cui et apolo-
geticam nostram5 tuas itidem obscurorum
mise-
ras lamentationes6, ac literas Doctoris Vesingii7,
qui nostris notis8 diligenter subscribit, omnesque
calculos
cum spinosis Theologorum argutiis,
ad nos, quos accurate effert
Wittenbergios〈,〉
trans-
fert, tibi offerendas diligenter commisi,
ill〈a〉ruma
in casu non parum haesito, dubius ne sacerdos
ille corruerit, aiunt
nimirum pestilentissimam
36
pestem etiam viatores in speciem trucidare.
Ob id veniam mihi dabis;
Caeterum quod odi-
um Lipsensium mihi refers, id amicissimo
et
devotissimo tuo, ceu adversum te deblaterans,
quo unquam
caloreb
amo-
rem erga hanc Academiam edisseris, narras.
Nolo
ego te diutius subfugere, Decanum Mis-
nensem9, qui olim meam participavit frugalita-
tem, nec uno alloquio illic me impertivisse,
cum
tamen certior de hoc homuncione factus
esset. Num irrepsit odium, olim
saltem clam
plectendum. D'ominus'
Hund10, nec canis ille Diogenes11,
sed Silenus12
inversus, verecundiac
pertractus ver-
ba fecit, et dedit. D'ominus'
Ochsenfurd13 Taurus ob-
tusi cerebri ante prandium Thomistice bene,
post prandium
Thomistice male sensit, is satis
est admonitus et rogatus, ut semel
protritam li-
mam recondat, at putat ardelio satis esse,
ob-
murmurare. Illic non unum movi lapidem, ut
των βωμβυλιων14
Theologorum inutilem favum
effoderem, simulavi, ac dissimulavi, ut quod sub
pectore abdunt, elicerem. Sed quid putas me
elicuisse? humanitatem?
minime; odium? Ma-
xime. Tu precare Deum ut mihi suam
inspiret
voluntatem; institui equidem repungere, sed
literarum amore.
Proposui tamen specietenus
37
nec titulum nec nomen sugillare, omnia autem
penitus ita agere, ut
senciant se morsos, si expli-
cuerint interiora.
D'ominus'
Philippus15 mihi est Charis-
simus et non postreme suspiciendus, homo ma-
ximae eruditionis et ingenuus, de quo maiorem
habeo
spem, nec metuo eum discessurum.16 Tu
vide ne Sycophantis17 moveare. Duo tibi mitto
exemplaria18 per te amicissime
distribuenda. Va-
le feliciter. Dat'um' celerrime
Wittebergae, die 20.
Octobr'is' Anno MDXVIII. Hoc unice efflagi-
to quatenus me Illustrissimo Principi19, Dominis Pfef-
fingero20, Hirsfeldio21,
Taubhenheimio22, Hierony-
mo23, et coeteris commendes.
Tuus Carolostadius.
Volo et selego te praeceptorem, quod scri-
pserim εκ πανοπλίας και των βωμβυλιων ut mo-
rionis saltem conatum videres.
KGK 95
Einleitung
