Nr. 35
Andreas Karlstadt an Georg Spalatin
[Wittenberg], [1516, nach 21. Juli]

82
Doctissimo, amicissimoque Spalatino, Fauto-
ri suo ex pectore colendo.

S'alutem' P'lurimam' D'icit'. Multas^a pluresque iusto preces fundis
in re tam exigua. Nam tibi Doctissime Vir ne-
dum res meas, libros et reliquam suppellectilem
sed et me ipsum accommodato daturum te po-
stulante promitto. Caeterum ut in calce litera-
rum scribis elegantissime, rem gratam imo gra-
tissimam feceris, si meas rudes rusticas ex non
modico amore tamen literas una cum tuis po-
litissimis urbanissimisque literis ad doctissimum
et caelica laude dignissimum Capnionem¹ no-
strum miseris, cuius Cabalistica iuxta explana-
tionem Jo'annis' Pi'ci' Comitis Mirandulani² proxima
hebdomada abs me bonis adolescentibus et vi-
ris communicandam summis quibuscunque
valeo laudibus efferam. Cupio etiam abs te 83
doceri illud Jo'annis' Pici: »Mentior nisi hominem
helleboro³ dignum aestimaveris«⁴; et illius verbi
significantiam demer〈e〉re^b: quorum intelligen-
tiam certam habere nequivi. Optime vale et
me de abitione tabellarii certiorem redde, vive
faelicissime, habiture post caduca haec caelestia
regna.