S'alutem'. Omnino destinavi, doctissime Patrone, te
coram
compellare, super ea praecipue re, quod
animum istum addictione alicuius
libelli com-
mulcere proposui. Proinde scribam meum iussi
festinantius transcribere. Verum ut audio,
aliorsum te ducent
negotia.1 Quo fit, ut
mecum
observare tabellas eiusmodi maluerim, quam
emittere. Negotium
Eckio2 dabo de necessita-
te
sciundarum Dei scripturarum3, et id spissius,
quam in aliis antehac. Primam quippe scriptu-
rarum curam habui, deinde morsus ita cecidisse
curavi, ut ex sacris literis, non animi dolentia et
calore profectos
censebis: tametsi hoc non usque
adeo compte, quam fortiter. Nempe non te
fugit, quae me torquet infantia, et quod maiore
multo labore
dediscuntur deteriora, quam im-
bibuntur, quando suapte
natura ad peiora pro-
65 pensi sumus. Ornatus et natura, et studio vehe-
menti comparatur. Haec hactenus dixerim, quod
desiderium habeam
te honestis et cultis adeun-
di literulis, at facultatem
experiundi desperasse:
et quod ob donatam tibi coelitus pietatem, vo-
luntatem perpenses meam. Est mihi animo,
libellum
de Spiritu et
litera
Illustrissimo Princi-
pi Electori4 et Moecenati nostro omnium pien-
tiss'imo' addicere5, sed consilium consultabimus. Ve-
ritus sum
quiddam suspiciosum, alioqui ad Re-
verendiss'imum'
Episcopum Lubiccensem6 de Scriptu-
ris Canonicis dedissem, super quo consilio te-
cum vel absens commentabor. Causa Hertz-
bergii7 protelatur, et hoc nulli
magis, quam ei sit
detrimento. Oves habet verbo Dei pascendas, at
si
ita vertit infortunitas, quod ille, consensu fer-
me omnium
in seniorem collato, nihil magis,
quam sui contemptum spectare debebit,
melius
esset ut affligentem spem eo usque protelatam de-
pelleret, si patiuntur hoc tua pondera negotiorum,
fac me clam
certiorem. Postremo mihi pollice-
tur
Herczbergius, si Dominis iustum
fuerit visum,
quod integram pensionem ante ingressum paro-
chiae praestare vult, ut suspicionem paupertatis
amoliatur. Vale
in Christo feliciter, et multitudi-
ni ineptae parce.
Dat'um' celerrime fer'ia' 5. post Tho-
mae8, Anno
1519.
Andreas Carolostadius.
KGK 142
Einleitung
