Andreas Carolstadius egregio et eruditissimo viro Domino Ioanne Hesso, Wratislawiae a concionibus primario, fratri patronoque colendo.

Michael Carnovianus beneficentiam tuam, vir eximie, sic penes me praedicavit, ut eam tibi non quivi non gratulari. Quod vix sit alia in ducibus verbi maior turpitudo, quam magis exsecror, avaritia et immisericordia, nec ullo judicio plus roditur seviori evangelii perfidia. Iam quantum adferat damni manifestum est. Quo vitio plures alienantur, quo plures irritantur adversus Evangelium. Huius contraria virtute victores abeunt Anabaptistae. Perge igitur, optime vir, fratribus opitulari. Ex eodem Carnoviano accepi te coniuge liberisque orbatum, condoleo, opto, quo commoda et moribus et religioni contingant . Sed et percupio, ut et nos veritate Dei pure sinceriterque intellecta coalescamus, ut neuter alterum veluti hostem insectetur. Nam quisquis hic peccat, profecto misericordiam laedit et lenitatem, quam debet, non praestat. Acrem autem iudicem habebimus, qui praefractos, duros et immisericordes immisericorditer perdet, quod Christus concinna parabola docuit, nec illum fallemus imbecillitatis praetextu nec abscondemus illi quidquam; ipse novit, an desidia an secordia an metu, an odio, an amore negligemus veritatem. Christum praedicatis corporaliter edi, aut ad aliquem fructum aut ad nullum. Si ad nullum, elevatis doctrinam Christi dicentis: qui edit meam carnem et bibit meum sanguinem, in me manet et ego in illo. Si ad aliquem fructum, quis ille est? remissio peccati? Absit, quia mori necesse est. Si ad alimoniam spiritus! At Christus immolatus factus est pascha nostrum. Si pacem! Pacem, pro ea Christum mori oportuit, nam inimicitias nostras in corpore carnis per crucem destruxit. Si verba contra certissimas Christi scripturaeque sententias obtenditis, oportet videre, an verba intelligi citra iacturam fundamentorum fidei possent. Sed quae verba clamant? ista: Hoc est corpus meum. Quid hic sonat? quid audimus, quid cernimus? adverbia ista: corporaliter, substantialiter, identice et huius generis? non certe. Cum ergo perspicuum sit, nullum horum scribi, pro glossa contenditis, atque utinam pro meliori, quam illi, qui dixerunt: Dixit, destruam templum hoc etc. Haec, Hesse mi, Doctor eximie, pietatis tuae fiducia, ut tu benigne audias, accurate dispicias et te cogites hominem esse, fierique posse, ut tu sis ab iis, quibus prima ac certissima bibliorum fundamenta obsistunt. Nam certum est, nos eis uti et nos eis premi, eaque deprecari et solere et oportere, quae res quemlibet cordatum admonere accuratioris dispicientis deberet. Ego profecto velim, nos ardentibus votis una comprecari, ut miraculo quodam pereat, quod honoris studio declinet a vero. Porro si tu glossam istam h. e. corporaliter, substantialiter identice etc. aut alius potest probare necessariam intelligendam audito lectove sermone Christi, cedam. Fac et tu talem sponsionem. Promitte te cessurum, si probavero eiusmodi glossam neque in Christi verbis scribi nec reperiri nec intelligi necessario; quodsi non audes, oro te per viscera misericordiae ut recte reputes, apud qualem iudicem te respondere necessum sit. Non rogavit Carnovianus, ut de hisce significarem, sed ut te salutarem. At cum deessent alia, ista adieci, quae utinam tu tanto candore, tantoque veri studio excipias, quanto scripsi. Si licet responde; et vale in Christo Iesu feliciter. Tiguri. Andreae Anno MDXXXIII.